Θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι στην εποχική γρίπη

Libytec_Logo

Νέες καινοτόμες προσεγγίσεις στο πεδίο της πρόληψης των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού

 

Θετικά νέα από νέες καινοτόμες προσεγγίσεις για την αποτελεσματική θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος προκύπτουν ενόψει της χειμερινής περιόδου που η συχνότητα εμφάνισης των λοιμώξεων αρχίζει να αυξάνεται.

Φυσικά συστατικά και ιχνοστοιχεία, όπως το εκχύλισμα Cistus creticus, ο Βασιλικός Πολτός, ο ψευδάργυρος και το σελήνιο,  προσφέρουν ισχυρές αντιμικροβιακές και αντιικές ιδιότητες και ενισχύουν την πρόληψη εμφάνισης των λοιμώξεων του αναπνευστικού. Αυτά τα συστατικά βρίσκονται μαζί, στο CombiShield, ένα καινοτόμο συνδυασμό που προτείνει η ελληνική φαρμακευτική εταιρία Libytec, ως συμπλήρωμα διατροφής.

Ο συνδυασμός των συστατικών του CombiShield, συμβάλλει στη μείωση της μέσης διάρκειας και σοβαρότητας των συμπτωμάτων σε άτομα με λοιμώξεις του αναπνευστικού, ειδικά κατά την περίοδο του φθινοπώρο και του χειμώνα, όταν οι χαμηλές θερμοκρασίες ευνοούν τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και η δραστηριότητα του ιού της γρίπης βρίσκεται σε έξαρση.

Το CombiShield λειτουργεί ως ασπίδα του οργανισμού και μπορεί να ωφελήσει, μαθητές, αθλητές, καπνιστές, ηλικιωμένους, άτομα που στο στενό τους περιβάλλον έχουν εμφανιστεί λοιμώξεις, άτομα με βεβαρημένο ιστορικό, άτομα που είναι επιρρεπή σε εποχικές αναπνευστικές λοιμώξεις, ενώ η χορήγησή του συνίσταται και σε άτομα με δυσανεξία στη γλουτένη ή/και στη λακτόζη.

Η αποτελεσματική φόρμουλα του, οφείλεται στη θεραπευτική δράση των συστατικών του. Συγκεκριμένα:

  • Σύμφωνα με έρευνες[1],[2] το εκχύλισμα Cistus creticus είναι αποτελεσματικό στη μείωση της μέσης διάρκειας και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων σε ασθενείς με λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού
  • Η λυοφιλοποιημένη σκόνη από βασιλικό πολτό διαθέτει αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή και ανοσορυθμιστική δράση
  • Ο ψευδάργυρος έχει σημαντική επίδραση στις ιογενείς λοιμώξεις, ενώ η ανεπαρκής πρόσληψή του μπορεί να προδιαθέτει σε μολυσματικές ασθένειες του ανώτερου και του κατώτερου αναπνευστικού
  • Τέλος, το σελήνιο είναι ουσιώδες για την ικανοποιητική και αποτελεσματική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος

Τόσο ο ψευδάργυρος, όσο και το σελήνιο διαθέτουν τεκμηριωμένους ισχυρισμούς από τον EFSA.

«Παρουσιάζουμε ένα καινοτόμο συνδυασμό στην Ελλάδα, με τη σιγουριά ότι θα αποτελέσει σημαντικό σύμμαχο στην πρόληψη κατά των λοιμώξεων του αναπνευστικού, που ευδοκιμούν την χειμερινή περίοδο. Στη Libytec, θέλουμε να προσφέρουμε άμεση πρόσβαση σε ασφαλείς και αποτελεσματικές λύσεις, θέτοντας πάντα στο επίκεντρο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής», τόνισε ο Κωνσταντίνος Μπέλσης, Διευθυντής της Libytec.

Λίγα λόγια για τη γρίπη

Η γρίπη είναι οξεία νόσος του αναπνευστικού συστήματος και μεταδίδεται πολύ εύκολα από το ένα άτομο στο άλλο. Σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα του ΕΟΔΥ, στην Ελλάδα, η περίοδος της γρίπης διαδράμει από Οκτώβριο έως και Απρίλιο, με έξαρση της δραστηριότητας μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου. Η πλειονότητα των υγιών ανθρώπων ξεπερνούν εύκολα τη γρίπη, ορισμένοι όμως, ιδίως άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου (χρόνια καρδιολογικά, αναπνευστικά προβλήματα, ανοσοκαταστολή κ.α), διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν σοβαρές επιπλοκές.

Το κλειδί για τη πρόληψη των ιώσεων, εκτός των κανόνων υγιεινής που οφείλουμε να τηρούμε, είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Σε αυτό συμβάλλουν η φυσική δραστηριότητα και η βελτίωση των διατροφικών συνηθειών.

 

 

Ο ΕΟΦ συνιστά:

  • Να μη γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
  • Τα συμπληρώματα διατροφής δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας
  • Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας εάν βρίσκεστε υπό αγωγή υπογλυκαιμικών παραγόντων
  • Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιάΑρ. Γνωστοποίησης ΕΟΦ: 8664/22.05.2020 Ο αριθμός γνωστοποίησης στον ΕΟΦ δεν επέχει θέση άδειας κυκλοφορίας από τον ΕΟΦ

[1] Ulrich Kalus et al Cistus incanus (CYSTUS052) for treating patients with infection of the upper respiratory tract A prospective, randomised, placebo-controlled clinical study Antiviral Research 84 (2009) 267–271

[2] Ulrich Kalus et al Effect of CYSTUS052 and Green Tea on Subjective Symptoms in Patients with Infection of the Upper Respiratory Tract Phytother. Res. 24: 96–100 (2010)

Ο FDA εγκρίνει την οφατουμουμάμπη της Novartis, την πρώτη και μοναδική αυτοχορηγούμενη θεραπεία που στοχεύει τα Β-κύτταρα για ασθενείς με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση

Novartis Logo

Η οφατουμουμάμπη προσφέρει ισχυρή αποτελεσματικότητα με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και δυνατότητα αυτοχορήγησης κατ’ οίκον, καλύπτοντας σημαντικές ανεκπλήρωτες ανάγκες των ατόμων που ζουν με υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης (RMS)1

Η Novartis ανακοίνωσε ότι ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (FDA) ενέκρινε την οφατουμουμάμπη ως ένεση για υποδόρια χρήση για την για την θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζουσες μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας, περιλαμβανομένων του κλινικά μεμονωμένου συνδρόμου, της υποτροπιάζουσας διαλείπουσας μορφής της νόσου, καθώς και της ενεργού δευτεροπαθώς προϊούσας νόσου, σε ενήλικες ασθενείς. Η οφατουμουμάμπη είναι μια στοχευμένη θεραπεία κατά των Β-κυττάρων, η οποία δοσολογείται και χορηγείται με ακρίβεια, έχει καταδείξει ανώτερη αποτελεσματικότητα και παρόμοιο προφίλ ασφάλειας σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη και αποτελεί θεραπευτική επιλογή πρώτης γραμμής για ασθενείς με RMS1. Η οφατουμουμάμπη είναι η πρώτη θεραπεία κατά των Β-κυττάρων, για αυτοχορήγηση κατ’ οίκον, μία φορά το μήνα, με τη βοήθεια της συσκευής αυτόματης ένεσης τύπου πένας Sensoready®3.

 

«Αυτή η έγκριση είναι ένα θαυμάσιο νέο για τους ασθενείς με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Στις κλινικές μελέτες, αυτή η πρωτοποριακή θεραπεία οδήγησε σε μεγάλη μείωση των νέων εγκεφαλικών βλαβών, μειώνοντας τις υποτροπές και επιβραδύνοντας την προοδευτικότητα της υποκείμενης νόσου1», είπε ο καθηγητής Stephen L. Hauser, Διευθυντής του Ινστιτούτου Νευροεπιστημών Weill του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Φρανσίσκο (UCSF) και συμπροεδρεύων της οργανωτικής επιτροπής των μελετών ASCLEPIOS I και II. «Χάρις στο ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και το καλώς ανεκτό σχήμα μηνιαίων ενέσεων, οι ασθενείς μπορούν να αυτοχορηγήσουν τη θεραπεία στο σπίτι τους, αποφεύγοντας τις επισκέψεις στο κέντρο έγχυσης1».

 

Ένας από τους στόχους κατά τη διαχείριση της RMS είναι η διατήρηση της νευρολογικής λειτουργίας ώστε να επιβραδυνθεί η επιδείνωση της αναπηρίας4. Παρόλο που οι νοσοτροποποιητικές θεραπείες (DMT) που είναι διαθέσιμες για την αντιμετώπιση της RMS είναι αρκετές, τα περισσότερα άτομα με RMS συνεχίζουν να παρουσιάζουν ενεργότητα της νόσου5. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, η πρώιμη έναρξη θεραπείας υψηλής αποτελεσματικότητας έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις στους ασθενείς με RMS6.

 

«Η πολλαπλή σκλήρυνση (MS) είναι μια σύνθετη νόσος, και η ανταπόκριση σε μια νοσοτροποποιητική θεραπεία θα ποικίλει μεταξύ των διαφόρων ατόμων», είπε ο Bruce Bebo, PhD, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας για την MS για τον τομέα της Έρευνας. «Το γεγονός αυτό καθιστά σημαντική τη διάθεση ενός εύρους θεραπειών με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης και οδούς χορήγησης. Χαιρόμαστε πολύ που διαθέτουμε μια επιπλέον επιλογή που έχει εγκριθεί για για την θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζουσες μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ) S».

 

Οι θεραπείες έναντι των Β-κυττάρων, οι οποίες συνδέονται στα Β-κύτταρα που σχετίζονται με την ενεργότητα της νόσου στην MS και μειώνουν τον αριθμό τους, είναι παραδοσιακά διαθέσιμες κυρίως σε νοσοκομεία ή κέντρα έγχυσης θεραπευτικών αγωγών, γεγονός το οποίο μπορεί να αυξήσει το κόστος που επιβαρύνει το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, ενώ επιβαρύνει και τον τρόπο ζωής ορισμένων ασθενών7,8. Η οφατουμουμάμπη προσφέρει στους ασθενείς την ευελιξία της αυτοχορήγησης, χάρις στη μηνιαία υποδόρια χορήγηση της δόσης, χωρίς να απαιτείται προκαταρκτική φαρμακευτική αγωγή, εξαλείφοντας την ανάγκη μετάβασης σε κέντρο έγχυσης. Τα θετικά αποτελέσματα που προέκυψαν από τη μελέτη APLIOS—μια ανοικτή μελέτη Φάσης ΙΙ για τον προσδιορισμό της βιοϊσοδυναμίας της υποδόριας χορήγησης της οφατουμουμάμπης μέσω προγεμισμένης σύριγγας και μέσω συσκευής τύπου πένας Sensoready σε ασθενείς με RMS—και των μελετών ASCLEPIOS I & II, φάσης ΙΙΙ δείχνουν ότι η οφατουμουμάμπη είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία κατά των Β-κυττάρων, η οποία προσφέρεται για εύκολη αυτοχορήγηση κατ’ οίκον1,3.

 

Η οφατουμουμάμπη εγκρίθηκε για πρώτη φορά από τον FDA το 2009 για την αντιμετώπιση της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL), ως ενδοφλέβια έγχυση υψηλής δόσης, που χορηγείται από επαγγελματία υγείας. Κατόπιν, η οφατουμουμάμπη αποτέλεσε το αντικείμενο διερεύνησης σε ένα εντελώς καινούργιο πρόγραμμα ανάπτυξης για την RMS, δεδομένου ότι είναι γνωστό ότι τα Β-κύτταρα διαδραματίζουν έναν κρίσιμο ρόλο στην εκδήλωση αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η MS7. Στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης για την οφατουμουμάμπη στην RMS που διήρκεσε 10 έτη συμμετείχαν περισσότεροι από 2.300 ασθενείς από ολόκληρο τον κόσμο, στο πλαίσιο διεξοδικών μελετών που ήταν αντιπροσωπευτικές του μεγάλου εύρους του πληθυσμού των ασθενών. Βρέθηκε ότι η οφατουμουμάμπη ενεργεί μέσω ενός διακριτού μηχανισμού δράσης, καθώς και ότι το θεραπευτικό σχήμα (οι δόσεις)—που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την RMS—διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην έκβαση9. Πρόκειται για διαφορετικό δοσολογικό σχήμα και διαφορετική οδό χορήγησης από αυτά που έχουν εγκριθεί στο παρελθόν για την ένδειξη της CLL.

 

Η έγκριση της οφατουμουμάμπης βασίζεται σε αποτελέσματα των μελετών ASCLEPIOS I και II Φάσης ΙΙΙ, στις οποίες η οφατουμουμάμπη κατέδειξε ανωτερότητα έναντι της τεριφλουνομίδης μειώνοντας σημαντικά τον ετησιοποιημένο ρυθμό υποτροπών (ARR, πρωτεύον καταληκτικό σημείο), την τρίμηνη επιβεβαιωμένη εξέλιξη της αναπηρίας (CDP), καθώς και τον αριθμό των ενισχυόμενων με γαδολίνιο (Gd+) βλαβών T1 και των νέων ή διευρυμένων βλαβών T21. Τα αποτελέσματα αυτών των δύο μελετών δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο τεύχος της ιατρικής επιθεώρησης The New England Journal of Medicine με ημερομηνία 6 Αυγούστου 2020.

 

Η οφατουμουμάμπη διατίθεται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Βρίσκεται σε εξέλιξη υποβολή επιπλέον φακέλων σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ η έγκριση των ρυθμιστικών αρχών στην Ευρώπη για την οφατουμουμάμπη αναμένεται το δεύτερο τρίμηνο του 2021.

 

*Ο χρόνος διάθεσης ενδεχομένως ποικίλει καθώς οι επαγγελματίες υγείας εντάσσουν την οφατουμουμάμπη στην πρακτική τους.

 

Σχετικά με τις μελέτες ASCLEPIOS I και II

Οι μελέτες ASCLEPIOS I και II είναι δίδυμες, πανομοιότυπου σχεδιασμού, ευέλικτης διάρκειας (έως και 30 μήνες), διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες, πολυκεντρικές μελέτες Φάσης ΙΙΙ, για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της οφατουμουμάμπης σε μηνιαίες υποδόριες ενέσεις των 20 mg έναντι της τεριφλουνομίδης σε από του στόματος χορηγούμενα άπαξ ημερησίως δισκία των 14 mg σε ενήλικες με RMS. Στις μελέτες ASCLEPIOS I και II εντάχθηκαν 1.882 ασθενείς με MS, ηλικίας μεταξύ 18 και 55 ετών, με βαθμολογία στη Διευρυμένη Κλίμακα Κατάστασης Αναπηρίας (Expanded Disability Status Scale, EDSS) μεταξύ 0 και 5,51. Οι μελέτες διεξήχθησαν σε περισσότερα από 350 ερευνητικά κέντρα σε 37 χώρες10. Η οφατουμουμάμπη κατέδειξε σημαντική μείωση του ARR κατά 51% (0,11 έναντι 0,22) και κατά 59% (0,10 έναντι 0,25) σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη (P<0,001 και στις δύο μελέτες) στις μελέτες ASCLEPIOS I και II, αντίστοιχα (πρωτεύον καταληκτικό σημείο). Η οφατουμουμάμπη εμφάνισε επίσης μείωση 34,4% του σχετικού κινδύνου (P=0,002) της τρίμηνης εξέλιξης αναπηρίας CDP σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη σε προκαθορισμένη μετα-ανάλυση, όπως ορίζεται στις μελέτες ASCLEPIOS.1

 

Η οφατουμουμάμπη εμφάνισε σημαντική μείωση τόσο των Gd+ βλαβών T1 όσο και των νέων ή διευρυμένων βλαβών T2. Μείωσε σημαντικά τόσο τις Gd+ βλάβες T1 (σχετική μείωση 98% και 94% στις μελέτες ASCLEPIOS I και II, αντίστοιχα, P<0,001 και στις δύο) όσο και τις νέες ή διευρυμένες βλάβες T2 (σχετική μείωση 82% και 85% στις μελέτες ASCLEPIOS I και II, αντίστοιχα, P<0,001 και στις δύο) έναντι της τεριφλουνομίδης1.

 

Η οφατουμουμάμπη είχε παρόμοιο προφίλ ασφάλειας με την τεριφλουνομίδη, με τη συχνότητα των σοβαρών λοιμώξεων και κακοηθειών να είναι επίσης παρόμοια και στις δύο ομάδες ασθενών1. Οι συχνότερα παρατηρούμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις με την οφατουμουμάμπη (επίπτωση μεγαλύτερη από 10%) ήταν η λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού, η κεφαλαλγία, οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις και οι τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης1.

 

Μια ξεχωριστή post hoc ανάλυση κατέδειξε ότι η οφατουμουμάμπη μπορεί ενδεχομένως να παρεμποδίσει τη νέα ενεργότητα της νόσου σε ασθενείς με RMS. Συγκεκριμένα, έδειξε ότι η πιθανότητα απουσίας ένδειξης ενεργότητας της νόσου (NEDA-3: χωρίς υποτροπές, χωρίς βλάβες στην MRI και χωρίς επιδείνωση της αναπηρίας συνδυαστικά) με την οφατουμουμάμπη έναντι της τεριφλουνομίδης ήταν >3 φορές μεγαλύτερη κατά το πρώτο έτος (μήνες 0–12: 47,0% έναντι 24,5% των ασθενών, P<0,001) και >8 φορές μεγαλύτερη κατά το δεύτερο έτος (μήνες 12–24: 87,8% έναντι 48,2% των ασθενών, P<0,001)2.

 

Συνολικά, η οφατουμουμάμπη, ένα αντίσωμα που στοχεύει τα CD20 θετικά B-κύτταρα, κατέδειξε ανώτερη αποτελεσματικότητα και προφίλ ασφάλειας με ποσοστά λοιμώξεων παρόμοια με της τεριφλουνομίδης1.

 

Σχετικά με τη μελέτη APLIOS

Η μελέτη APLIOS είναι μια ανοικτή μελέτη βιοϊσοδυναμίας Φάσης ΙΙ, διάρκειας 12 εβδομάδων, για τον προσδιορισμό της έναρξης της μείωσης των Β-κυττάρων με υποδόριες μηνιαίες ενέσεις της οφατουμουμάμπης και της βιοϊσοδυναμίας της υποδόριας χορήγησης της οφατουμουμάμπης μέσω προγεμισμένης σύριγγας—όπως χρησιμοποιείται στις μελέτες ASCLEPIOS I και ΙΙ—και της συσκευής τύπου πένας Sensoready σε ασθενείς με RMS. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ανάλογα με τη συσκευή και το σημείο της ένεσης, περιλαμβανομένων της κοιλιακής χώρας και του μηρού. Η μείωση των Β-κυττάρων μετρήθηκε εννέα φορές σε διάρκεια 12 εβδομάδων και ο αριθμός των Gd+ βλαβών αξιολογήθηκαν κατά την αρχική εκτίμηση και στις 4, 8 και 12 εβδομάδες . Ανεξάρτητα από τη συσκευή ή το σημείο της ένεσης, οι υποδόριες μηνιαίες ενέσεις οφατουμουμάμπης των 20 mg οδήγησαν σε ταχεία, σχεδόν πλήρη και διατηρούμενη μείωση των Β-κυττάρων. Το ποσοστό των ασθενών με συγκεντρώσεις Β-κυττάρων <10 κύτταρα/μL ήταν >65% μέχρι την ημέρα 7 μετά την πρώτη ένεση, 94% μέχρι την Εβδομάδα 4 και διατηρήθηκε >95% σε όλες τις ακόλουθες ενέσεις. Η θεραπεία με οφατουμουμάμπη μείωσε τον μέσο αριθμό των Gd+ βλαβών σε σχέση με την αρχική εκτίμηση (1,5) σε 0,8, 0,3 και 0,1 τις εβδομάδες 4, 8 και 12, αντίστοιχα. Το ποσοστό των ασθενών που δεν εμφάνιζαν Gd+ βλάβες κατά τα αντίστοιχα χρονικά σημεία ήταν 66,5%, 86,7% και 94,1%, αντίστοιχα3.

 

Σχετικά με την οφατουμουμάμπη (παλαιότερα γνωστή ως OMB157)

Η οφατουμουμάμπη είναι μια στοχευμένη θεραπεία κατά των Β-κυττάρων, η οποία δοσολογείται και χορηγείται με ακρίβεια, που προσφέρει την ευελιξία της αυτοχορήγησης σε ασθενείς με RMS. Πρόκειται για ένα μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb) κατά του CD20 για αυτοχορήγηση με υποδόρια ένεση μία φορά τον μήνα1,3. Οι αρχικές δόσεις της οφατουμουμάμπης χορηγούνται τις εβδομάδες 0, 1 και 2, ενώ η πρώτη ένεση πραγματοποιείται με την καθοδήγηση ενός επαγγελματία υγείας. Όπως φαίνεται σε προκλινικές μελέτες, η οφατουμουμάμπη πιστεύεται ότι δρα μέσω της σύνδεσής της σε έναν διακριτό επίτοπο του μορίου CD20, επάγοντας ισχυρή λύση και μείωση των Β-κυττάρων9. Ο εκλεκτικός μηχανισμός δράσης και η υποδόρια χορήγηση της οφατουμουμάμπης καθιστά εφικτή την  απελευθέρωσή της με ακρίβεια στους λεμφαδένες, εκεί όπου απαιτείται μείωση των Β-κυττάρων, ενώ σε κλινικές μελέτες έχει δειχθεί ότι μπορεί ενδεχομένως να διατηρεί τα Β-κύτταρα του σπληνός11. Η χορήγηση της οφατουμουμάμπης σε μηνιαίες δόσεις επιτρέπει επίσης την ταχύτερη αναπλήρωση των Β-κυττάρων και προσφέρει περισσότερη ευελιξία12. Η οφατουμουμάμπη αναπτύχθηκε αρχικά από την Genmab και παραχωρήθηκε με άδεια στην GlaxoSmithKline. Η Novartis απέκτησε τα δικαιώματα της οφατουμουμάμπης για όλες τις ενδείξεις, περιλαμβανομένης της RMS, από την GlaxoSmithKline τον Δεκέμβριο του 201513.

 

Σχετικά με την πολλαπλή σκλήρυνση

Η πολλαπλή σκλήρυνση (MS) είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από την καταστροφή της μυελίνης και την αξονική βλάβη στον εγκέφαλο, το οπτικό νεύρο και το νωτιαίο μυελό14. Η MS, η οποία προσβάλλει περίπου 2,3 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως15, διακρίνεται σε τέσσερις κύριες μορφές: το κλινικά μεμονωμένο σύνδρομο (CIS), την υποτροπιάζουσα διαλείπουσα MS (RRMS), τη δευτεροπαθώς προϊούσα MS (SPMS) και την πρωτοπαθώς προϊούσα MS (PPMS)16. Η διάκριση αυτή γίνεται με βάση την εκδήλωση υποτροπών στους ασθενείς (σαφώς ορισμένες οξείες φλεγμονώδεις επιθέσεις επιδεινούμενης νευρολογικής λειτουργίας) ή/και την εμφάνιση εξέλιξης της νευρολογικής βλάβης και της αναπηρίας από την έναρξη της νόσου14.

 

Η Novartis στις Νευροεπιστήμες

Η Novartis παραμένει εξαιρετικά αφοσιωμένη στον τομέα των νευροεπιστημών και έχει δεσμευθεί για την προσφορά καινοτόμων θεραπειών στους ασθενείς που πάσχουν από νευρολογικές παθήσεις για τις οποίες υπάρχουν μεγάλες ανεκπλήρωτες ανάγκες. Είμαστε αφοσιωμένοι στη στήριξη των ασθενών και των ιατρών σε πολλές κατηγορίες ασθενειών, όπως η MS, η ημικρανία, η νόσος Alzheimer, η νόσος του Parkinson, η επιληψία και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας, ενώ έχουμε μια πολλά υποσχόμενη γραμμή ανάπτυξης για την MS, τη νόσο Alzheimer, τη νωτιαία μυϊκή ατροφία και την ειδικότητα της νευρολογίας.

 

Δήλωση αποποίησης ευθυνών
 
Το παρόν αποστέλλεται σε συνέχεια της από 6ης Αυγούστου αναπαραγωγής διεθνούς δελτίου τύπου από το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ως επίσημη μετάφραση, ελεγμένη από το ιατρικό τμήμα της Novartis Hellas ΑΕΒΕ.
Το παρόν αποτελεί κείμενο επιστημονικού χαρακτήρα με αποκλειστικό σκοπό την επιστημονική ενημέρωση του αποδέκτη. Ο αποδέκτης αναγνωρίζει πως η Novartis Hellas ΑΕΒΕ επιμελήθηκε αποκλειστικά τη μετάφραση και ουδεμία ευθύνη φέρει έναντι οποιουδήποτε προσώπου για τον τρόπο χρήσης του υλικού από τον αποδέκτη, στην διακριτική ευχέρεια του οποίου εναπόκειται η ενδεχόμενη δημοσίευση, καθώς και ο τρόπος αυτής.
Το παρόν δελτίο τύπου περιλαμβάνει μελλοντοστραφείς δηλώσεις υπό την έννοια της Μεταρρυθμιστικής Πράξης περί Διαφορών για Ιδιωτικά Χρεόγραφα των Ηνωμένων Πολιτειών του 1995. Οι μελλοντοστραφείς δηλώσεις μπορούν γενικώς να αναγνωριστούν από τη χρήση λέξεων όπως «δυνητικό», «μπορεί», «θα», «ενδεχομένως», «θα μπορούσε», «αναμένεται», «δεσμευόμαστε», «δέσμευση», «υποσχόμενο», «γραμμή ανάπτυξης», «αντιμετωπίζουμε», «εν εξελίξει», «θα περιλαμβάνει» ή παρόμοιους όρους, ή από τις ρητές ή έμμεσες διατυπώσεις όσον αφορά δυνητικές εγκρίσεις διάθεσης στην αγορά ή νέες ενδείξεις ή επισημάνσεις για την οφατουμουμάμπη, ή όσον αφορά τη χρονική στιγμή διάθεσης της οφατουμουμάμπης στις Ηνωμένες Πολιτείες, ή όσον αφορά τη έγκριση της οφατουμουμάμπης από τις ρυθμιστικές αρχές στην Ευρώπη, ή όσον αφορά δυνητικά μελλοντικά έσοδα από την οφατουμουμάμπη. Δεν θα πρέπει να βασίζεστε υπέρ το δέον σε αυτές τις δηλώσεις. Τέτοιες μελλοντοστραφείς δηλώσεις δεν βασίζονται στις τρέχουσες πεποιθήσεις και προσδοκίες μας όσον αφορά μελλοντικά συμβάντα, και υπόκεινται σε σημαντικούς γνωστούς και άγνωστους κινδύνους και αβεβαιότητες. Εάν ένας ή περισσότεροι από αυτούς τους κινδύνους ή τις αβεβαιότητες επαληθευτούν ή οι υποκείμενες παραδοχές αποδειχθούν εσφαλμένες, τα πραγματικά αποτελέσματα ενδέχεται να διαφέρουν ουσιαστικά από αυτά που αναφέρονται στις μελλοντοστραφείς δηλώσεις. Δεν μπορεί να παρασχεθεί καμία εγγύηση ότι η οφατουμουμάμπη θα υποβληθεί προς έγκριση ή θα λάβει έγκριση προς πώληση ή για οποιαδήποτε πρόσθετη ένδειξη ή επισήμανση στην Ευρώπη ή σε οποιεσδήποτε άλλες αγορές ή σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία εγγύηση ότι η οφατουμουμάμπη θα είναι διαθέσιμη στις αρχές Σεπτεμβρίου, ή σε οποιοδήποτε άλλο χρονικό πλαίσιο, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ούτε μπορεί να υπάρξει καμία εγγύηση ότι η οφατουμουμάμπη θα είναι εμπορικά πιτυχής στο μέλλον. Συγκεκριμένα, οι προσδοκίες μας σχετικά με την οφατουμουμάμπη, θα μπορούσαν να επηρεαστούν, μεταξύ άλλων, από εγγενείς αβεβαιότητες της έρευνας και της ανάπτυξης, όπως τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών και πρόσθετων αναλύσεων των υφιστάμενων κλινικών δεδομένων, από ενέργειες ή καθυστερήσεις εκ μέρους των ρυθμιστικών αρχών ή κυβερνητικές ρυθμίσεις εν γένει, συμπεριλαμβανομένης της μη έγκρισης της οφατουμουμάμπη από τις Ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές, είτε εντός του αναμενόμενου χρονικού πλαισίου είτε καθόλου, από τις διεθνείς τάσεις περικοπής των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των συνεχών πιέσεων για μείωση των τιμών και αποζημίωσης από πλευράς των κυβερνήσεων, των πληρωτών και του γενικού κοινού και των απαιτήσεων για αυξημένη διαφάνεια στην τιμολόγηση, από τη δυνατότητά μας να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας μας ή να διατηρήσουμε την προστασία τους, από τις ειδικές προτιμήσεις συνταγογράφησης των ιατρών και των ασθενών, από τις γενικές πολιτικές, οικονομικές και επιχειρηματικές συνθήκες συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων και των προσπαθειών άμβλυνσης πανδημικών νόσων όπως η νόσος COVID-19, από ζητήματα ασφάλειας, ποιότητας, ακεραιότητας δεδομένων ή κατασκευής, από δυνητικές ή υπάρχουσες παραβιάσεις της ασφάλειας των δεδομένων και του απορρήτου των δεδομένων, ή βλάβες των πληροφοριακών μας συστημάτων, καθώς και από άλλους κινδύνους και παράγοντες που αναφέρονται στο τρέχον έντυπο 20-F της Novartis AG το οποίο έχει κατατεθεί στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ. Η Novartis παρέχει τις πληροφορίες που περιέχονται στο παρόν δελτίο τύπου ως έχουν σήμερα και δεν αναλαμβάνει καμία υποχρέωση να επικαιροποιήσει οποιεσδήποτε μελλοντοστραφείς δηλώσεις που περιέχονται στο παρόν δελτίο τύπου, εάν προκύψουν νέες πληροφορίες, μελλοντικά συμβάντα ή οποιαδήποτε άλλη αλλαγή.

 

Οι δηλώσεις του Dr. Hauser αντικατοπτρίζουν την επαγγελματική του γνώμη και όχι απαραίτητα τις απόψεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Καμία από τις δηλώσεις του δεν πρέπει να ερμηνευθεί με τρόπο που να υποδηλώνει οποιαδήποτε στήριξη ή υποστήριξη της Novartis, ή οποιουδήποτε από τα προϊόντα της, από το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια.

 

 

Βιβλιογραφία

  1. Πληροφορίες συνταγογράφησης του Kesimpta. East Hanover, NJ: Novartis Pharmaceuticals Corp; August 2020.
  2. Hauser S, Bar-Or A, Cohen J, et al. Ofatumumab versus teriflunomide in relapsing multiple sclerosis: analysis of no evidence of disease activity (NEDA-3) from ASCLEPIOS I and II trials. Eur J Neurol. 2020;27(S1).
  3. Bar-Or A, Fox E, Goodyear A, et al. Onset of B-cell depletion with subcutaneous administration of ofatumumab in relapsing multiple sclerosis: results from the APLIOS bioequivalence study. Αναρτημένη ανακοίνωση συνεδρίου: ACTRIMS; February 2020; West Palm Beach, FL.
  4. Winkelmann A, Loebermann M, Reisinger EC, Hartung HP, Zettl UK. Disease-modifying therapies and infectious risks in multiple sclerosis. Nat Rev Neurol. 2016;(4):217-33.
  5. The Multiple Sclerosis Coalition. The use of disease-modifying therapies in multiple sclerosis: principles and current evidence. Προσπελάστηκε στις 12 Αυγούστου 2020. http://ms-coalition.org/the-use-of-disease-modifying-therapies-in-multiple-sclerosis-updated/
  6. Cree BA, Mares J, Hartung HP. Current therapeutic landscape in multiple sclerosis: an evolving treatment paradigm. Curr Opin Neurol. 2019;32(3):365-377.
  7. Lehmann-Horn K, Kronsbein HC, Weber MS. Targeting B cells in the treatment of multiple sclerosis: recent advances and remaining challenges. Ther Adv Neurol Disord. 2013;6(3):161-173.
  8. Dieguez G, Engel T, Jacobson N. Site of service and cost dispersion of infused drugs. Προσπελάστηκε στις 12 Αυγούστου 2020. https://www.milliman.com/insight/2019/Site-of-Service-and-Cost-Dispersion-of-Infused-Drugs/
  9. Smith P, Kakarieka A, Wallstroem E. Ofatumumab is a fully human anti-CD20 antibody achieving potent B-cell depletion through binding a distinct epitope. Αναρτημένη ανακοίνωση συνεδρίου: ECTRIMS; September 2016; London, UK.
  10. Kappos L, Bar-Or A, Cohen J, et al. Ofatumumab versus teriflunomide in relapsing multiple sclerosis: baseline characteristics of two pivotal phase 3 trials (ASCLEPIOS I and ASCLEPIOS II). Αναρτημένη ανακοίνωση συνεδρίου: ECTRIMS; October 2018; Berlin, Germany.
  11. Smith P, Huck C, Wegert V, et al. Low-dose, subcutaneous anti-CD20 therapy effectively depletes B-cells and ameliorates CNS autoimmunity. Αναρτημένη ανακοίνωση συνεδρίου: ECTRIMS; September 2016; London, UK.
  12. Savelieva M, Kahn J, Bagger M, et al. Comparison of the B-cell recovery time following discontinuation of anti-CD20 therapies. ePoster presentation at: ECTRIMS; October 2017; Paris, FR.
  13. Δελτίο Τύπου της Genmab: Genmab announces completion of agreement to transfer remaining ofatumumab rights. 21 Δεκεμβρίου 2015 Προσπελάστηκε στις 12 Αυγούστου 2020. https://ir.genmab.com/static-files/9d491b72-bb0b-4e46-a792-dee6c29aaf7d
  14. Guthrie E. Multiple sclerosis: a primer and update. Adv Studies Pharm. 2007;4(11):313-317.
  15. Multiple Sclerosis International Federation. Atlas of MS 2013-Mapping Multiple Sclerosis Around the World. Προσπελάστηκε στις 12 Αυγούστου 2020. http://www.msif.org/wp-content/uploads/2014/09/Atlas-of-MS.pdf
  16. National MS Society. Types of MS. Προσπελάστηκε στις 12 Αυγούστου 2020. https://www.nationalmssociety.org/What-is-MS/Types-of-MS

 

Η κινητική των αντισωμάτων σε Έλληνες ιαθέντες από τον SARS-CoV-2 που έγιναν δότες πλάσματος για ασθενείς με COVID-19

ekpa_LOGO

Η ελάττωση των αντισωμάτων έναντι του ιού SARS-CoV-2 στον ορό σε ασθενών μετά από λοίμωξη COVID-19 αποτελεί πεδίο διαφωνιών στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία. Αρκετές  δημοσιεύσεις αναφέρουν ότι τα αντισώματα εξαφανίζονται ένα μήνα μετά το πέρας των συμπτωμάτων ενώ άλλες αναφέρουν ότι παραμένουν στον ορό τουλάχιστον 6 μήνες μετά τη νόσηση. Ωστόσο, κοινός παρανομαστής σε όλες τις έρευνες της κινητικής των αντισωμάτων είναι η μείωσή τους με την πάροδο του χρόνου.

Δεδομένα από την Ελλάδα, έγιναν προσφάτως δεκτά για δημοσίευση, σε συνοπτική μορφή,   στο πλέον σημαντικό ιατρικό περιοδικό, παγκοσμίως, το New England Journal of Medicine. Σε αυτή τη δημοσίευση περιγράφεται η κινητική του τίτλου των αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 και η συσχέτισή της με τα χαρακτηριστικά της λοίμωξης σε δότες πλάσματος που μετείχαν στη μελέτη φάσης 2 για τη θεραπεία νοσηλευομένων ασθενών με COVID-19 με πλάσμα από τους ιαθέντες ασθενείς. Κύριοι συγγραφείς της δημοσίευσης είναι οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,  Ευάγγελος Τέρπος και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) και ο Διευθυντής  των Εργαστηρίων Δημόσιας Υγείας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ Ανδρέας Μεντής.

Εξετάσθηκαν 259 πιθανοί δότες πλάσματος που είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση λοίμωξης από SARS-CoV-2 με PCR, σε διάστημα τουλάχιστον 14 ημερών μετά την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων και δυο αρνητικά αποτελέσματα PCR για SARS-CoV-2 στη συνέχεια. Η ανίχνευση των αντισωμάτων έγινε στο Ινστιτούτο Παστέρ. Τη στιγμή της διάγνωσης της COVID-19, οι 20 (7,7%) ήταν ασυμπτωματικοί, οι 156 (60,2%) ήταν συμπτωματικοί αλλά δεν χρειάστηκαν νοσηλεία και οι 83 (32%) νοσηλεύθηκαν. Ο διάμεσος χρόνος από την ημέρα των πρώτων συμπτωμάτων ή της θετικής PCR (για τους ασυμπτωματικούς) μέχρι την ημέρα μέτρησης των αντισωμάτων ήταν 62 (εύρος: 14-104) ημέρες. Αντισώματα έναντι του SARSCoV-2 ανιχνεύθηκαν σε 229 (88%) δότες. Η μελέτη έδειξε ότι οι ασυμπτωματικοί είχαν μικρότερους τίτλους αντισωμάτων σε σχέση με τους συμπτωματικούς που δεν νοσηλεύθηκαν και σε σχέση με αυτούς που νοσηλεύθηκαν. Μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης, 74 δότες υποβλήθηκαν σε πλασμαφαίρεση, μέσα σε διάμεσο διάστημα 12 (8-19) ημερών από την εξέταση της ύπαρξης αντισωμάτων. Την ημέρα της πλασμαφαίρεσης υπήρξε εκ νέου μέτρηση του τίτλου των αντισωμάτων έναντι του ιού. Οι ερευνητές παρατήρησαν σημαντική μείωση του τίτλου των αντισωμάτων μεταξύ της ημέρας της αρχικής εξέτασης και της ημέρας της πλασμαφαίρεσης, με τους περισσότερους εξετασθέντες να παρουσιάζουν μείωση του τίτλου των αντισωμάτων 10-15%. Τα ευρήματα αυτά, υποδηλώνουν ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό η δωρεά πλάσματος από αναρρώσαντες ασθενείς να πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατόν ώστε το πλάσμα αυτό να περιέχει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα αντισωμάτων. Η συγκεκριμένη μελέτη είναι ενεργός στην Ελλάδα. Τα νοσοκομεία, ερευνητικά ιδρύματα και οι συμμετέχοντες ερευνητές φαίνονται παρακάτω:

  1. Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν» (Β. Παππά, Α. Αντωνιάδου, Α. Αρμαγανίδης, Α. Μπάμιας, Σ. Παπαγεωργίου, Α. Τσαντές, Σ. Τσιόδρας)
  2. Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «ο Ευαγγελισμός» (Σ. Ζακυνθινός, Α. Κοτανίδου, Μ. Παγώνη, Σ. Σαριδάκης)
  3. Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών (Χ. Γώγος)
  4. Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών «Η Σωτηρία» (Ν. Κουλούρης, Α. Κουτσούκου, Α. Πεφάνης)
  5. Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών «Η Σωτηρία» – Γ’ Πανεπιστημιακή Παθολογική Κλινική (Π. Πουλάκου, Κ. Συρίγος)
  6. Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Αλεξάνδρα» (Ε. Τέρπος, Χ.Ματσούκα, Μ.Α. Δημόπουλος)
  7. Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Αγιος Σάββας» (Ε. Γρουζή)
  8. Ινστιτούτο Παστέρ (Α. Μεντής)
  9. Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (Κ. Σταμούλης)

 

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, να συνεχίσει η δωρεά πλάσματος δεδομένης της έξαρσης της πανδημίας στην Ελλάδα και της αποτελεσματικότητας της θεραπείας ασθενών που πάσχουν οξέως από COVID-19 με πλάσμα από αναρρώσαντες ασθενείς.

Η γρήγορη πτώση του τίτλου των αντισωμάτων μετά το 2ο μήνα από την πιστοποίηση της νόσου αναδεικνύει την ύπαρξη ενός προτύπου μείωσης με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο δε γνωρίζουμε αν αυτό ισχύει και για τα εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι του ιού καθώς και αν η μείωση αυτή επηρεάζει τη συνολική ανοσία έναντι του SARS-CoV-2. Η ανοσία αυτή φαίνεται να μην εξαρτάται μόνο από την παρουσία των αντισωμάτων αλλά φαίνεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξή της, τόσο τα βοηθητικά Β-λεμφοκύτταρα που «θυμούνται» την προηγούμενη επαφή με τον ιό και μπορούν πολύ γρήγορα να οδηγήσουν στην παραγωγή νέων αντισωμάτων, όσο και τα Τ-λεμφοκύτταρα που ασκούν απ’ ευθείας τοξική δράση.

 

Νέα κλινική μελέτη της CSL Behring για το μονοκλωνικό αντίσωμα (CSL312) στη μάχη κατά της COVID-19

CSL_Behring

Αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος CSL312 για τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια σχετιζόμενη με την προκαλούμενη από την COVID-19 πνευμονία.

 

KING OF PRUSSIA, Pennsylvania

 

Η CSL Behring η οποία κατέχει παγκοσμίως ηγετική θέση στον τομέα των βιοθεραπειών, ανακοίνωσε την ένταξη του πρώτου ασθενή σε μελέτη φάσης 2 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του CSL312 (garadacimab, μονοκλωνικό αντίσωμα ανταγωνιστή του παράγοντα XIIa) στη θεραπεία των ασθενών που πάσχουν από σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια, επιπλοκή η οποία αποτελεί κύρια αιτία θανάτου στους ασθενείς με πνευμονία προκαλούμενη από τη νόσο COVID-19.

Σε αυτήν την πολυκεντρική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη, περίπου 124 ενήλικες ασθενείς, θετικοί στον κορωνοϊό, θα λάβουν είτε το CSL312, είτε το εικονικό (placebo) φάρμακο, σε συνδυασμό με τη συνήθη θεραπευτική φροντίδα.

«Η μεγαλύτερη κλινική πρόκληση όσον αφορά στη διαχείριση των ασθενών με λοίμωξη από τον SARS CoV-2 είναι η ικανότητά μας να αντιμετωπίσουμε τις σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές που συνδέονται με αυτή τη νόσο», δήλωσε ο Lars Groenke, Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης της CSL Behring στον τομέα των θεραπειών του αναπνευστικού, συμπληρώνοντας:

«Ελπίζουμε ότι το CSL312 θα μπορέσει να εμποδίσει την εξέλιξη της νόσου COVID-19, θα βελτιώσει την πορεία των ασθενών και θα αποτελέσει ένα «όπλο» των γιατρών στη μάχη ενάντια στο φονικό ιό».

Επί του παρόντος, η CSL Behring αξιολογεί πέντε διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση της νόσου COVID-19, αξιοποιώντας τις επιστημονικές πλατφόρμες που διαθέτει στα πεδία της κλασματοποίησης πλάσματος, των ανασυνδυασμένων πρωτεϊνών και των μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Επιπλέον της μελέτης του CSL312, η CSL Behring:

  • Έχει προχωρήσει σε συμφωνία συνεργασίας με το Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI) και το Πανεπιστήμιο του Queensland (UQ) προκειμένου να επιταχύνει την ανάπτυξη, παραγωγή και διανομή υποψήφιου εμβολίου κατά της νόσου COVID-19, το οποίο αποτελεί καινοτομία των ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Queensland.
  • Είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της CoVIg-19 Plasma Alliance, μιας πρωτοποριακής συμμαχίας για την ανάπτυξη της CoVIg-19, μίας πιθανής θεραπείας της COVID-19 με βάση το πλάσμα. Στόχος της CoVIg-19 Plasma Alliance είναι η ανάπτυξη, χωρίς εμπορική ονομασία, μιας πολυκλωνικής υπεράνοσης ανοσοσφαιρίνης έναντι του ιού SARS-CoV-2 για τη θεραπεία ασθενών με σοβαρές επιπλοκές από τη νόσο COVID-19. Παράλληλα, η συμμαχία θα υποστηρίξει τις κυβερνήσεις των χωρών στις προσπάθειές τους να καταπολεμήσουν τη σημερινή πανδημία. Στη συνεργασία αυτή θα αξιοποιηθεί η εξειδικευμένη εμπειρία και το έργο που έχουν ήδη αναπτύξει οι εταιρείες.
  • Αναπτύσσει προϊόν με βάση το πλάσμα για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2 για την αγορά της Αυστραλίας, με το οποίο θα μπορούσαν ενδεχομένως να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές επιπλοκές της COVID-19 που εμφανίζουν ορισμένοι ασθενείς , ειδικότερα όσοι χρειάζονται μηχανική αναπνευστική υποστήριξη. Το νέο ερευνητικό προϊόν, το οποίο θα είναι γνωστό ως ανοσοσφαιρίνη COVID-19, αναπτύσσεται από την εταιρεία στις προηγμένες εγκαταστάσεις παραγωγής της στο Broadmeadows της Βικτώρια.
  • Έχει ήδη συνάψει συμφωνία με την SAB Biotherapeutics, γνωστής βιοφαρμακευτικής εταιρείας, για την παραγωγή μιας καινοτόμου ανοσοθεραπείας για τον ιό SARS-CoV-2. Η παραγωγή αυτής της δυνητικής θεραπείας θα πραγματοποιηθεί χωρίς να χρειάζονται δωρεές πλάσματος από ασθενείς που έχουν αναρρώσει από την COVID-19.

«Έχουμε όλοι συστρατευθεί στον αγώνα κατά της COVID-19. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη έχουμε στο πλευρό μας πολλούς συμμάχους», δήλωσε ο Bill Mezzanotte, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της CSL Behring και Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ρόλο της CSL Behring στην καταπολέμηση της COVID-19 μπορείτε να βρείτε εδώ.  Διαβάστε περισσότερα σχετικά με τη μελέτη CSL312 COVID‑19 εδώ.

Σχετικά με το CSL312 (Garadacimab)

Το garadacimab είναι ένα καινοτόμο μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει τον παράγοντα XIIa, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλει στη βελτίωση της κλινικής εικόνας των ασθενών με COVID-19 και διερευνάται από τη CSL. Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, ξεκίνησε πρόσφατα μια κλινική μελέτη με το garadacimab για την πρόληψη της αναπνευστικής ανεπάρκειας σε ενήλικες ασθενείς που έχουν προσβληθεί από την COVID-19. Το garadacimab έχει χαρακτηριστεί «ορφανό φάρμακο» από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ως ερευνητική θεραπεία για την πρόληψη του αγγειοοιδήματος που προκαλείται από τη βραδυκινίνη.

 

Προσοχή
Οι ανωτέρω πληροφορίες αφορούν μελέτες και απευθύνονται στους γιατρούς.

Νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση του συστήματος FreeStyle® Libre της Abbott μειώνει τα ποσοστά περιστατικών νοσηλείας που σχετίζονται με τη Διαβητική Κετοξέωση, αλλά και τα οξέα περιστατικά διαβήτη

Abbott_Logo

Ευρήματα από τη μελέτη RELIEF στη Γαλλία έδειξαν για πρώτη φορά, στη μεγαλύτερη αναδρομική ανάλυση του είδους της σε σχεδόν 75.000 άτομα που ζουν με διαβήτη, πως η χρήση του συστήματος FreeStyle Libre μειώνει δραματικά τα περιστατικά νοσηλείας που σχετίζονται με τη διαβητική κετοξέωση.

 

 

Επιπλέον δεδομένα από χρήση σε πραγματικές συνθήκες δείχνουν ότι τα άτομα με διαβήτη που χρησιμοποιούν την τεχνολογία ελέγχου γλυκόζης με χρήση αισθητήρα της Abbott, είχαν λιγότερα οξέα περιστατικά διαβήτη, λιγότερα περιστατικά νοσηλείας για οποιαδήποτε αιτία καθώς και σημαντική μείωση στα επίπεδα HbA1C (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη).

 

Η εταιρεία Abbott ανακοίνωσε τα αποτελέσματα από πολλαπλές μελέτες χρήσης σε πραγματικές συνθήκες1,2,3,4 που αποδεικνύουν ότι η χρήση του συστήματος FreeStyle Libre, της κορυφαίας παγκοσμίως5 τεχνολογίας παρακολούθησης της γλυκόζης με αισθητήρα, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά κλινικά οφέλη, σε άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και Τύπου 2. Αξιοσημείωτα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν κατά το φετινό 80ο συνέδριο της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας  (ADA), δείχνουν ότι η χρήση της τεχνολογίας FreeStyle Libre σχετίζεται με σημαντική μείωση των περιστατικών νοσηλείας από διαβητική κετοξέωση (DKA), μια σοβαρή κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε κώμα ή ακόμα και στο θάνατο6. Τα αποτελέσματα επίσης έδειξαν μείωση των ποσοστών εμφάνισης οξέων διαβητικών συμβάντων (Acute Diabetes Events, ADE), μείωση των περιστατικών νοσηλείας, αλλά και συστηματικά μειωμένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c).

 

Τα δεδομένα αυτά παρουσιάστηκαν ως αποτέλεσμα της μελέτης RELIEF (Abstract 68-OR)1, της μεγαλύτερης αναδρομικής μελέτης του είδους της, που αναλύει τον αντίκτυπο του χαρτοφυλακίου προϊόντων και υπηρεσιών FreeStyle Libre στη συχνότητα νοσηλείας για διαβητική κετοξέωση (DKA). Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές αξιολόγησαν δεδομένα αιτημάτων αποζημίωσης σε εθνικό επίπεδο στη Γαλλία για 74.158 άτομα με διαβήτη, από τα οποία τα 33.203 είχαν διαβήτη Τύπου 1 και τα 40.955 διαβήτη Τύπου 2.

Τα αξιοσημείωτα ευρήματα έδειξαν ότι:

  • Τα ετήσια ποσοστά διαβητικής κετοξέωσης (DKA) μειώθηκαν συντριπτικά, σε ποσοστό 52% για άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και με ποσοστό 47% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 2 με τη χρήση του συστήματος FreeStyle Libre.

 

  • Οι σημαντικότερες μειώσεις σε περιπτώσεις νοσηλείας σχετιζόμενες με τη διαβητική κετοξέωση (DKA), παρουσιάστηκαν στα άτομα με διαβήτη που δεν χρησιμοποιούσαν καθόλου την παραδοσιακή μέθοδο ελέγχου της γλυκόζης με τρύπημα στο δάκτυλο, όπως και στα άτομα που έλεγχαν τη γλυκόζη τους με τρύπημα στο δάκτυλο περισσότερες από πέντε φορές ημερησίως, ανεξάρτητα από τη χρήση ταινιών γλυκόζης που έκαναν προηγουμένως.

 

  • Σε εκείνους που δεν έκαναν έλεγχο της γλυκόζης με τρύπημα στο δάκτυλο, τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση σε ποσοστό 60% για άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και μείωση σε ποσοστό 51% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 2.
  • Για τα άτομα που έκαναν έλεγχο της γλυκόζης με τρύπημα στα δάκτυλα με συχνότητα μεγαλύτερη από πέντε φορές ημερησίως, τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση κατά 59% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και κατά 52% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 2.

 

Ο Ronan Roussel, M.D., Ph.D., επικεφαλής των τμημάτων Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Διατροφής στο Hôpital Bichat, Fédération de Diabétologie, AP-HP του Παρισιού και επικεφαλής συγγραφέας της Μελέτης RELIEF, δήλωσε: “Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρέχουν σημαντική υποστήριξη στην υπόθεσή μας ότι η χρήση της τεχνολογίας FreeStyle Libre επιτρέπει στα άτομα με διαβήτη να εντοπίζουν και να περιορίζουν την υπεργλυκαιμία, αλλά και να περιορίζουν τα περιστατικά διαβητικής κετοξέωσης (DKA)”.

Επιπρόσθετα, o καθηγητής Roussel τόνισε: “Τα δεδομένα υποδεικνύουν σημαντικά,  μακροπρόθεσμα οφέλη για την υγεία, αλλά και μειωμένα κόστη από τη χρήση του συστήματος παρακολούθησης γλυκόζης με τεχνολογία αισθητήρα της Abbott“.

 

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΔΙΑΒΗΤΗ.

Επιπλέον παρουσιάσεις κατά το 80ο ADA έδειξαν:

  • Διατηρήσιμη μείωση της HbA1c (γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης) σε ενήλικα άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και Τύπου 2, που χρησιμοποιούν το σύστημα FreeStyle Libre2 (Abstract 74-LB): Βάσει ανάλυσης πραγματικών δεδομένων του Εθνικού Μητρώου Διαβήτη στη Σουηδία, οι ερευνητές εντόπισαν 39.554 άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και Τύπου 2 που χρησιμοποιούσαν το σύστημα παρακολούθησης γλυκόζης FreeStyle Libre. Ένας υπο-πληθυσμός των ατόμων αυτών που είχε χρησιμοποιήσει το σύστημα FreeStyle Libre για ένα διάστημα 9 έως 15 μηνών, πέτυχε να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα HbA1c (γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης), διατηρώντας μάλιστα τα αποτελέσματα αυτά για 12 μήνες (μείωση κατά 0,44% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 1 και μείωση κατά 0,66% σε άτομα με διαβήτη Τύπου 2). Κατά κανόνα, αυτές οι μεταβολές της HbA1c σχετίζονται με την εντατικοποίηση της θεραπευτικής αγωγής του διαβήτη και τονίζουν τα σημαντικά κλινικά οφέλη του συστήματος FreeStyle Libre στα άτομα με διαβήτη.

 

  • Η χρήση του συστήματος FreeStyle Libre συνδέεται με μείωση των οξέων περιστατικών διαβήτη (ADE), καθώς και μείωση των περιστατικών νοσηλείας για άτομα με διαβήτη Τύπου 23 (Abstract 69-OR): Μέσα από μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε 244 άτομα με διαβήτη Τύπου 2 στις Η.Π.Α. που έκαναν χρήση ινσουλίνης ταχείας δράσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χρήση του συστήματος FreeStyle Libre μείωσε κατά 51% τα οξέα περιστατικά διαβήτη (ADE) και μείωσε κατά 28% τα περιστατικά νοσηλείας, ανεξαρτήτως αιτίας. Τα ευρήματα υποδεικνύουν θετικά οικονομικά αποτελέσματα για την Υγεία και η χρήση της τεχνολογίας FreeStyle Libre, το κόστος της οποίας αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του κόστους άλλων τεχνολογιών συνεχούς καταγραφής γλυκόζης7, προσφέρει σημαντική εξοικονόμηση χρημάτων.

 

  • Η χρήση συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης, σχετίζεται με μείωση των επειγόντων ή οξέων περιστατικών διαβήτη, ανεξάρτητα από τη χρήση ταινιών γλυκόζης αίματος4 (Abstract 875-P): Μέσα από μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε 12.521 άτομα με διαβήτη Τύπου 1 ή Τύπου 2 στις Η.Π.Α, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως η χρήση συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης, όπως το σύστημα FreeStyle Libre της Abbott, συσχετίστηκε με μείωση κατά 46% των οξέων διαβητικών περιστατικών (ADE), ανεξάρτητα από την χρήση ταινιών γλυκόζης αίματος προηγουμένως.

 

O Mahmood Kazemi, M.D., Divisional Vice President, global medical and scientific affairs, and chief medical officer, Diabetes Care, Abbott, δήλωσε: “Τα νέα επιστημονικά δεδομένα ενισχύουν περαιτέρω τα οφέλη που προσφέρει το σύστημα καταγραφής της γλυκόζης με τεχνολογία αισθητήρα της Abbott, στη βελτίωση της ζωής των ατόμων με διαβήτη Τύπου 1 και Τύπου 2. Μέσα από τον βελτιωμένο γλυκαιμικό έλεγχο και τη μείωση στις επιπλοκές ή στα περιστατικά νοσηλείας, τα ευρήματα υποδεικνύουν γιατί εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, επιλέγουν το σύστημα FreeStyle Libre για την διαχείριση του διαβήτη και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους.”

 

Σχετικά με το σύστημα FreeStyle Libre:

 

Το FreeStyle Libre της Abbott είναι το Νο1 παγκοσμίως σύστημα παρακολούθησης της γλυκόζης με τεχνολογία αισθητήρα5. Το σύστημα FreeStyle Libre επιτρέπει τον έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης με τη χρήση ενός αισθητήρα που τοποθετείται στο πίσω μέρος του άνω βραχίονα, απαλλάσσοντας από την ανάγκη για έλεγχο της γλυκόζης με τρύπημα στα δάκτυλα8. Το σύστημα FreeStyle Libre έχει ήδη αλλάξει τη ζωή περισσότερων από 2 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 50 χώρες παγκοσμίως9.

 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το σύστημα FreeStyle Libre μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.FreeStyleLibre.gr

 

 

___________________________________________

 

1) Roussel et al. Dramatic drop in ketoacidosis rate after FreeStyle Libre system initiation in type 1 and type 2 diabetes in France, especially in people with low self-monitoring of blood glucose (SMBG): a nationwide study.

2) Eeg-Olofsson et al. Sustainable HbA1c decrease at 12 months for adults with Type 1 and Type 2 Diabetes using the FreeStyle Libre System: a study within the National Diabetes Register in Sweden.

3) Bergenstal et al. FreeStyle Libre® System Use Is Associated with Reduction in Inpatient and Outpatient Emergency Acute Diabetes Events and All-Cause Hospitalizations in Patients with Type 2 Diabetes.

4) Hirsch et al. Utilization of Continuous Glucose Monitors is Associated with Reduction in Inpatient and Outpatient Emergency Acute Diabetes Events Regardless of Prior Blood Test Strip Usage.

5) Data on file, Abbott Diabetes Care. Δεδομένα βάσει του αριθμού χρηστών του συστήματος FreeStyle Libre παγκοσμίως, σε σύγκριση με τον αριθμό χρηστών άλλων ηγετικών συστημάτων προσωπικής παρακολούθησης της γλυκόζης με χρήση αισθητήρα.

6) DKA (Ketoacidosis) and Ketones. American Diabetes Association. https://www.diabetes.org/diabetes/complications/dka-ketoacidosis-ketones.

7) Σύγκριση τιμών μεταξύ του χαρτοφυλακίου προϊόντων FreeStyle Libre, έναντι ανταγωνιστικών συστημάτων συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης. Το πραγματικό κόστος για τους ασθενείς μπορεί να είναι (ή μπορεί να μην είναι) χαμηλότερο από άλλα συστήματα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης, βάσει του εκάστοτε ποσού που καλύπτεται ασφαλιστικά – εάν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη.

8) Ο έλεγχος με τρύπημα στο δάκτυλο είναι απαραίτητος για θεραπευτικές αποφάσεις εάν εμφανιστεί το σύμβολο «Ελέγξτε τη γλυκόζη αίματος», εάν τα συμπτώματα δεν ανταποκρίνονται στις ενδείξεις του συστήματος, εάν υποψιάζεστε ότι οι ενδείξεις μπορεί να μην είναι ακριβείς ή όταν βιώνετε συμπτώματα που μπορεί να οφείλονται σε υψηλή ή χαμηλή γλυκόζη.

9) Data on file, Abbott Diabetes Care.

 

Η AstraZeneca θα προμηθεύσει την Ευρώπη έως 400 εκατ. δόσεις του εμβολίου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης χωρίς κέρδος

AstraZeneca_Logo

Η εταιρεία διερευνά δυνατότητες περαιτέρω διεύρυνσης

της παραγωγικής της ικανότητας παγκοσμίως

για να παράσχει ευρεία και ισότιμη πρόσβαση

 

 

Η AstraZeneca συμφώνησε με την Ευρωπαϊκή Inclusive Vaccines Alliance (IVA), (Ανοιχτή Συμμαχία για το Εμβόλιο) με επικεφαλής τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ολλανδία για την προμήθεια έως 400 εκατομμυρίων δόσεων του εμβολίου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για τη νόσο COVID-19, με χρονικό ορίζοντα έναρξης των παραδόσεων πριν τα τέλη του 2020.

 

Με τη συγκεκριμένη συμφωνία, η IVA αποσκοπεί στην επιτάχυνση της προμήθειας του εμβολίου και στη διάθεσή του σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία. Η IVA έχει δεσμευτεί να παράσχει ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις  συμμετέχουσες χώρες ανά την Ευρώπη.

 

H AstraZeneca συνεχίζει να αναπτύσσει παράλληλα μια σειρά αλυσίδων εφοδιασμού σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης. Η εταιρεία επιδιώκει να διευρύνει περαιτέρω την παραγωγική της ικανότητα και είναι ανοιχτή σε συνεργασίες με άλλες εταιρείες, προκειμένου να ανταποκριθεί στη δέσμευσή της να υποστηρίξει την πρόσβαση στο εμβόλιο χωρίς κέρδος, κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

 

Ο Pascal Soriot, Διευθύνων Σύμβουλος, δήλωσε: «Αυτή η συμφωνία θα διασφαλίσει ότι εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα έχουν πρόσβαση στο εμβόλιο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης μετά από την έγκρισή του. Με την ευρωπαϊκή αλυσίδα εφοδιασμού της εταιρείας, που πρόκειται να ξεκινήσει την παραγωγή σύντομα, ελπίζουμε να καταστήσουμε το εμβόλιο διαθέσιμο σε ευρεία βάση και ταχύτατα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ολλανδίας για τη δέσμευση και την ταχεία ανταπόκρισή τους».

 

Η εταιρεία ολοκλήρωσε πρόσφατα παρόμοιες συμφωνίες με το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, τον Συνασπισμό για τις Καινοτομίες Επιδημιολογικής Ετοιμότητας [Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI)] και τη Συμμαχία Εμβολίων Gavi [Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση (Global Alliance for Vaccines and Immunisation)] για 700 εκατομμύρια δόσεις. Επίσης, σύναψε συμφωνία με το Serum Institute of India όσον αφορά την παραχώρηση άδειας για την προμήθεια επιπλέον ενός δισεκατομμυρίου δόσεων, κυρίως σε χώρες που χαρακτηρίζονται από χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Η συνολική παραγωγική δυνατότητα ισοδυναμεί προς το παρόν με δύο δισεκατομμύρια δόσεις.

 

 

 

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα την έναρξη της κλινικής δοκιμής Φάσης ΙΙ/ΙΙΙ για το AZD1222 στο Ηνωμένο Βασίλειο σε περίπου 10.000 ενήλικες εθελοντές. Άλλες δοκιμές τελευταίου σταδίου πρόκειται να ξεκινήσουν σε αρκετές χώρες. Η AstraZeneca αναγνωρίζει ότι το εμβόλιο ενδεχομένως να μην αποδειχτεί αποτελεσματικό, αλλά δεσμεύεται να προχωρήσει το κλινικό πρόγραμμα με ταχύτητα και να αυξήσει την παραγωγή παρά τον κίνδυνο αποτυχίας.

 

Η ανταπόκριση της εταιρείας στην πανδημία περιλαμβάνει επίσης την ταχεία ενεργοποίηση των παγκόσμιων ερευνητικών προσπαθειών της AstraZeneca με σκοπό την ανακάλυψη αντισωμάτων που εξουδετερώνουν το νέο κορωνοϊό για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της εξέλιξης της νόσου COVID-19, στοχεύοντας στη διενέργεια κλινικών δοκιμών μέσα στους επόμενους τρεις έως πέντε μήνες. Επιπλέον, η εταιρεία μετέβη γρήγορα στη δοκιμή νέων αλλά και υφιστάμενων φαρμάκων της για την αντιμετώπιση της λοίμωξης.

 

 

Οικονομικές εκτιμήσεις

Η σημερινή ανακοίνωση δεν αναμένεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στις οικονομικές προβλέψεις της εταιρείας για το 2020. Το κόστος παρασκευής του εμβολίου αναμένεται να αντισταθμιστεί με χρηματοδότηση από τις κυβερνήσεις.

 

AZD1222

Το ChAdOx1 nCoV-19, πλέον γνωστό ως AZD1222, αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Jenner του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης σε συνεργασία με το Oxford Vaccine Group. Χρησιμοποιεί έναν ιικό φορέα χωρίς δυνατότητα αναδιπλασιασμού από χιμπαντζή, ο οποίος βασίζεται σε μια εξασθενημένη εκδοχή ενός ιού του κοινού κρυολογήματος (αδενοϊού) που προκαλεί λοιμώξεις σε χιμπαντζήδες και περιέχει το γενετικό υλικό της πρωτεΐνης ακίδας (spike protein) του SARS-CoV-2. Μετά τον εμβολιασμό, παράγεται η επιφανειακή πρωτεΐνη – ακίδα, προετοιμάζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στον ιό SARS-CoV-2 αν αυτός προσβάλλει αργότερα τον οργανισμό.

 

Ο φορέας ανασυνδυασμένου αδενοϊού (ChAdOx1) επιλέχθηκε για να παραγάγει μια ισχυρή ανοσολογική απόκριση με μία μόνο δόση και δεν μπορεί να αναδιπλασιαστεί, συνεπώς δεν είναι δυνατό να προκαλέσει συνεχιζόμενη λοίμωξη σε εμβολιασμένο άτομο. Τα εμβόλια που παράγονται από τον ιό ChAdOx1 έχουν χορηγηθεί σε περισσότερους από 320 ανθρώπους μέχρι σήμερα κι έχει καταδειχθεί ότι είναι ασφαλή και καλώς ανεκτά, αν και είναι πιθανή η πρόκληση προσωρινών ανεπιθύμητων ενεργειών όπως αύξηση της θερμοκρασίας, συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της γρίπης, πονοκέφαλο ή πόνο στον βραχίονα.

 

Η στρατηγική για την ταχεία ανάπτυξη φαρμάκων εναντίον του SARS-CoV-2

Convid-19

Αν και οι περισσότεροι ασθενείς με νόσο COVID-19 αναρρώνουν εντός 1 έως 3 εβδομάδων, ένα ποσοστό αναπτύσσει σοβαρή νόσο. Επί του παρόντος διαθέτουμε σχεδόν μόνο υποστηρικτικές και όχι ειδικές αντιϊκές θεραπείες που οι ασθενείς χρειάζονται άμεσα. Μία προσέγγιση για την ταχεία ανάπτυξη νέων θεραπειών είναι η χρησιμοποίηση ήδη εγκεκριμένων φαρμάκων που έχουν αναπτυχθεί για άλλες χρήσεις, ως θεραπείες για την COVID-19 (repurposing of drugs). Αυτή η στρατηγική εκμεταλλεύεται τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με τη φαρμακολογία και την τοξικότητα στον άνθρωπο αυτών των φαρμάκων και μπορεί να επιταχύνει τις κλινικές δοκιμές και τον κανονιστικό έλεγχο. Οι Καθηγητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν τα δεδομένα.

 

Οι κορωνοϊοί

Με την εμφάνιση του SARS-CoV-2, υπάρχουν πλέον επτά κορωνοϊοί που είναι γνωστό ότι μολύνουν τον άνθρωπο. Τέσσερις από αυτούς (HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-NL63 και HCoV-HKU1) ευθύνονται για περίπου 30% των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος στους ανθρώπους. Δύο από αυτούς ο SARS-CoV-1 και ο MERS-CoV προκάλεσαν επίσης πρόσφατες επιδημίες με σημαντική θνησιμότητα. Oι δύο επιδημίες (SARS & MERS)  επηρέασαν έναν μικρό αριθμό ασθενών σε σύγκριση με τον COVID-19, ο οποίος είναι πιο μεταδοτικός. Καθώς πριν από τον COVID-19, μόνο ο SARS-CoV-1 και ο MERS-CoV προκάλεσαν σοβαρή ασθένεια, δεν είχε δοθεί βαρύτητα στην ανακάλυψη φαρμάκων έναντι των κορωνοϊών, αντίθετα π.χ. με την προσπάθεια για άλλες ιογενείς λοιμώξεις όπως η γρίπη. Ο κύκλος ζωής του κορωνοϊού περιλαμβάνει μια σειρά από στάδια τα οποία δυνητικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο για θεραπεία. Οι ιοί δεν μπορούν να αναπαραχθούν από μόνοι τους και πρέπει να εισέλθουν σε κύτταρα για να μπορέσουν να πολλαπλασιαστούν, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς του κυττάρου-στόχου. Αυτή η διαδικασία γίνεται σε στάδια. Εκτός από τους στόχους όμως που κωδικοποιεί ο ιός, υπάρχουν και πολλοί στόχοι μέσα στο κύτταρο-ξενιστή που  είναι απαραίτητοι για την αντιγραφή του ιού και την πρόοδο της νόσου.

 

Οι πιθανοί στόχοι και οι θεραπείες

Ο κυτταρικός υποδοχέας για τον SARS-CoV-2 είναι το ένζυμο ACE2 που βρίσκεται στην επιφάνεια του κυττάρου (κυρίως σε κύτταρα στην μύτη και στον πνεύμονα). Έχει αναπτυχθεί ανασυνδυασμένο ανθρώπινο ένζυμο ACE2 (ονομάζεται rhACE2 ή APN01) που βρίσκεται υπό διερεύνηση ως θεραπεία για οξεία πνευμονική βλάβη και πνευμονική αρτηριακή υπέρταση. Αυτή η θεραπεία φαίνεται να είναι καλά ανεκτή σε μια δοκιμή φάσης 1 σε υγιείς εθελοντές. Το rhACE2 ότι μειώνει σημαντικά και την είσοδο ιού SARS-CoV-2 σε οργανοειδή που προέρχονται από ανθρώπινα κύτταρα, πιθανώς ενεργώντας ως «δόλωμα» για τη σύνδεση του ιού. Έτσι, κλινικές δοκιμές διερευνούν τον αποκλεισμό της εισόδου του ιού με την χορήγηση του rhACE2 σε ασθενείς με COVID-19.

 

Η επιτυχής είσοδος του ιού στα κύτταρα απαιτεί τη σύνδεση της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού με τον υποδοχέα ACE2. Αυτό απαιτεί την «ενεργοποίηση» της πρωτεΐνης-ακίδας (ουσιαστικά αποκόπτεται ένα κομμάτι της) η οποία γίνεται από το ένζυμο TMPRSS2, που επίσης βρίσκεται στην επιφάνεια των κυττάρων (συχνά μαζί και με τον ACE2).  Το φάρμακο camostat  αναστέλλει το ένζυμο TMPRSS2 και έχει εγκριθεί στην Ιαπωνία για τη θεραπεία της χρόνιας παγκρεατίτιδας και της μετεγχειρητικής γαστρικής παλινδρόμησης. Τόσο το camostat όσο και το συγγενικό nafamostat, φαίνεται ότι μπορούν να σταματήσουν την αντιγραφή του SARS-CoV-2 σε ανθρώπινα κύτταρα που εκφράζουν το ένζυμο TMPRSS2. Το Camostat έχει αποδειχθεί ότι εμποδίζει τη μόλυνση με SARS-CoV-2 σε ένα μοντέλο ποντικιού. Έτσι έχουν ξεκινήσει σχετικές κλινικές δοκιμές στην Ολλανδία και τη Γερμανία.

 

Οι κορωνοϊοί χρησιμοποιούν τα ενδοσώματα για να εισέλθουν στο κύτταρο (αφού συνδεθούν με τον υποδοχέα ACE2). Η χλωροκίνη και η υδροξυχλωροκίνη είναι γνωστά και παλιά ανθελονοσιακά φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των ενδοσωμάτων. Και τα δύο φάρμακα έχουν δείξει ότι αναστέλλουν την αντιγραφή του SARS-CoV-2 στο εργαστήριο. Η αζιθρομυκίνη είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο αντιβιοτικό και  μπλοκάρει επίσης την κάθαρση των αυτοφαγοσωμάτων στα ανθρώπινα κύτταρα. Στο εργαστήριο,  μπλοκάρει επίσης την αντιγραφή του ιού Zika και του ιού της γρίπης. Αν και τα προκαταρκτικά αποτελέσματα από μικρές δοκιμές με  υδροξυχλωροκίνη σε ασθενείς με COVID-19 έδειξαν κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα δεν υπάρχουν αποδείξεις αποτελεσματικότητας, ενώ υπάρχει κίνδυνος τοξικότητας (π.χ καρδιακές αρρυθμίες). Πολύ πρόσφατα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet μια μετα-ανάλυση που δείχνει ότι πιθανόν η χρήση της αυξάνει τελικά την θνητότητα.

 

Μετά την είσοδο του ιού, αυτός απελευθερώνει το γενετικό του υλικό (το RNA του) μέσα στο κύτταρο, όπου χρησιμοποιείται για την μετάφραση και την παραγωγή των πρωτεϊνών του. Αυτή η διαδικασία εξαρτάται και από μια πρωτεΐνη του ιού που ονομάζεται RdRp και δύο άλλες που ανήκουν στις λεγόμενες πρωτεάσες. Υπάρχουν πολλά αντιιϊκά φάρμακα που δρουν στις πρωτεάσες του  HIV και άλλων ιών. Όμως οι πρωτεάσες του SARS-CoV-2 διαφέρουν αρκετά. Ο συνδυασμός των αναστολέων της πρωτεάσης του HIV, λοπιναβίρης και ριτοναβίρης, αποδείχθηκε αναποτελεσματικός για τη νόσο COVID-19. Η επαναχρησιμοποίηση αυτής της κατηγορίας φαρμάκων δεν φαίνεται χρήσιμη σε αυτή τη φάση. Βέβαια υπάρχουν άλλοι αναστολείς πρωτεάσης που κατευθύνονται ειδικά προς τις πρωτεάσες του κορωνοϊού, σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης.

 

Η πρωτεΐνες του μηχανισμού αντιγραφής του γονιδιώματος του ιού, που συμπεριλαμβάνει την πρωτεΐνη ελικάση και την πρωτεΐνη  RdRp. Η ελικάση είναι ένας ελκυστικός στόχος, αλλά διαφέρει από ελικάσες άλλων ιών και οι αναστολείς της ελικάσης του ιού του απλού έρπητα (αμεναβίρη και πρετελιβίρη) δεν είναι αποτελεσματικές έναντι των κορωνοϊών. Η πρωτεΐνη RdRp εκτελεί τόσο την αντιγραφή όσο και τη μεταγραφή του RNA του ιού, και αποτελεί  σαφή στόχο για την διακοπή του κύκλου ζωής του ιού. Η RdRp είναι μια κρίσιμη πρωτεΐνη για πολλούς ιούς και υπάρχουν αναστολείς έναντι της RdRp είτε εγκεκριμένοι είτε σε κλινικές δοκιμές. Τέτοια φάρμακα είναι το remdesivir και το favipiravir. Το remdesivir αναπτύχθηκε αρχικά για τη θεραπεία του Ebola και αποδείχθηκε ότι είναι ενεργό έναντι τόσο του SARS-CoV-1 και του MERS-CoV σε ζωικά μοντέλα. Το Favipiravir αναπτύχθηκε για τη γρίπη και εγκρίθηκε στην Ιαπωνία το 2014. Στο εργαστήριο, τόσο το remdesivir όσο και το favipiravir είναι δραστικά έναντι του SARS-CoV-2 σε ανθρώπινα κύτταρα. Το remdesivir έχει προχωρήσει ταχύτατα σε αρκετές κλινικές δοκιμές για το COVID-19 και τα πρώιμα δεδομένα δείχνουν ότι το remdesivir έχει κάποια αποτελεσματικότητα. Περαιτέρω τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές με το remdesivir  (και το favipiravir) συνεχίζονται.

 

Εξετάζονται επίσης ορισμένα άλλα φάρμακα, αν και με λιγότερα στοιχεία. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας στρατηγικές του λεγόμενου  φαινοτυπικού ελέγχου γίνεται προσπάθεια εντοπισμού ήδη γνωστών (και ασφαλών) φαρμάκων που μπορεί να είναι δραστικά. Πρόκειται για μια στρατηγική για τον εντοπισμό μορίων με την ικανότητα να αλλάξουν τον φαινότυπο ενός κυττάρου (πως φαίνεται, πως συμπεριφέρεται ή αλλαγές σε κάποιο άλλο χαρακτηριστικό που μπορεί να απεικονιστεί). Έτσι γίνεται μαζικός έλεγχος όπου καταγράφεται αν ο ιός μπορεί τελικά να εισέλθει ή να αντιγραφεί στα κύτταρα κατά την έκθεση σε κάποιο ήδη γνωστό φάρμακο ή χημική ουσία και καταγράφεται με ειδικά συστήματα απεικόνισης πως αλλάζει το κύτταρο όταν έρθει σε επαφή με τον ιό.

 

Η πρωτοβουλία του Ηνωμένου Βασιλείου για την αλληλούχηση 35.000 γονιδιωμάτων ασθενών με COVID-19 προκειμένου να συσχετισθούν το γενετικό υποβαθρο των ασθενών με τη βαρύτητα της νόσου

Convid-19

Η κοινοπραξία Genomics England και η GenOMICC (Genetics of Mortality in Critical Care) προωθούν μια πρωτοβουλία για τον προσδιορισμό της αλληλουχίας του γονιδιώματος δεκάδων χιλιάδων ασθενών με COVID-19 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πρωτοβουλία αυτή στοχεύει στην κατανόηση της επίδρασης των γονιδίων ενός ασθενή στην αντίδραση στον ιό και κατ΄ επέκταση στην εξέλιξη της βαρύτητας της νόσου. Ειδικότερα, οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα ώστε να κατανοήσουν τον ρόλο του γενετικού προφίλ στο εάν ένας ασθενής είναι πιθανό να εμφανίσει μόνο ήπια συμπτώματα ή αν κινδυνεύει να εμφανίσει σοβαρή νόσο COVID-19, ανεξάρτητα από άλλους γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Οι Καθηγητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανδρέας Σκορίλας, Ευστάθιος Καστρίτης, Ιωάννης Τρουγκάκος και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν τα δεδομένα.

Οι τεχνολογίες αλληλούχησης νέας γενιάς (Next-Generation Sequencing, NGS) έχουν αλλάξει δραματικά́ το πεδίο της μοριακής διαγνωστικής και γονιδιωματικής, επιτρέποντας τον ακριβή προσδιορισμό της αλληλουχίας γονιδιωμάτων και μεταγραφωμάτων οργανισμών με υψηλή ακρίβεια και με ταχύτητες που δεν είχαν υπάρξει στο παρελθόν. Τα τελευταία χρόνια, η βελτιστοποίηση των εργαστηριακών πρωτοκόλλων, η κατάλληλη κατάρτιση του εργαστηριακού προσωπικού και η ανάπτυξη βιοπληροφορικών εργαλείων για τη διαχείρηση και την ερμηνεία των πολύπλοκων και τεράστιων δεδομένων που παράγονται, έχουν καταστήσει την τεχνολογία NGS το κυρίαρχο εργαλείο για τη μελέτη των γονιδιωμάτων.

Αναμφισβήτητα, η βασικότερη εφαρμογή της τεχνολογίας NGS είναι η αλληλούχηση ολόκληρων γονιδιωμάτων (Whole Genome Sequencing, WGS). Η εφαρμογή WGS έχει αλλάξει ριζικά την κατανόηση των σχέσεων μεταξύ της γονιδιωματικής ποικιλομορφίας και των φαινοτύπων, αλλά έχει συμβάλει και τα μέγιστα στην κλινική διάγνωση, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις των γενετικών ασθενειών. Το WGS παρέχει τη δυνατότητα για ταυτόχρονο και πλήρη διαγνωστικό έλεγχο πιθανών μονογονιδιακών παθήσεων, επιταχύνοντας, με τον τρόπο αυτό, την μοριακή διάγνωση και ελαχιστοποιώντας τη διάρκεια εφαρμογής εμπειρικής αγωγής. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί πως μια από τις πιο σημαντικές κλινικές εφαρμογές του WGS αποτελεί η αλληλούχηση παθογόνων στελεχών μικροοργανισμών, η μελέτη της επιδημιολογίας τους και η παρακολούθηση μολυσματικών ασθενειών σε επίπεδο πληθυσμού.

Επιπλέον, μια σύγχρονη και πολύ βασική εφαρμογή του NGS, η αλληλούχηση των εξωνίων του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing, WES), έχει εξελίξει τη βιοϊατρική έρευνα επεκτείνοντας τα αποτελέσματα και τις εφαρμογές στην κλινική διάγνωση και πρόγνωση. Με τη χρήση του WES είναι πλέον εφικτός ο προσδιορισμός των επιπέδων έκφρασης των ανθρώπινων γονιδίων σε φυσιολογικές ή παθολογικές καταστάσεις, με αποτέλεσμα την απόκτηση ενός αναλυτικού γονιδιακού προφίλ έκφρασης, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για την κατηγοριοποίηση των ασθενών σε ομάδες επικινδυνότητας, όσο και για τη μελέτη φαρμακογενετικών παραλλαγών που μπορεί́ να επηρεάσουν την ανταπόκριση ενός ατόμου σε κάποιο φαρμακευτικό παράγοντα.

Όσον αφορά τη συγκεκριμένη μελέτη, θα ενταχθούν αρχικά 20.000 άτομα που νοσηλεύονται -ή νοσηλεύτηκαν- σε ΜΕΘ με σοβαρή νόσο COVID-19, καθώς και 15.000 άτομα που εμφάνισαν μόνο ήπια συμπτώματα της νόσου. Ο απώτερος στόχος είναι να αλληλουχηθεί το γονιδίωμα κάθε ασθενή με COVID-19 που βρίσκεται σε ΜΕΘ σε ολόκληρο το ΕΣΥ του Ηνωμένου Βασιλείου και να πραγματοποιηθεί μια συγκριτική γονιδωματική μελέτη (Genome-Wide Association Study, GWAS) που θα επιτρέψει την σύγκριση των γονιδιωμάτων των ασθενών που εμφανίζουν ήπια συμπτώματα με εκείνους που εμφανίζουν πιο σοβαρά. Παρόλο που δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί τι θα δείξουν τα δεδομένα, αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στη διαστρωμάτωση των ασθενών για μελλοντικές κλινικές δοκιμές νέων θεραπειών και εμβολίων έναντι του COVID-19. Επίσης η μελέτη αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει στον προσδιορισμό του κατά πόσον ορισμένα φάρμακα μπορεί να έχουν περισσότερο ή λιγότερο όφελος σε ασθενείς με συγκεκριμένα γονιδιακά προφίλ. Επιπρόσθετα, τα δεδομένα που θα αποκτηθούν από την αλληλούχηση των ασθενών θα μπορούσαν να αποδειχθούν ιδιαίτερα σημαντικά για την μελέτη της αλληλεπίδρασης του ιού SARS-CoV-2 με νευρικά κύτταρα του ανθρώπου και τις επιπτώσεις της δράσης του στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, έχει διαπιστωθεί ότι ο SARS-CoV-2 μπορεί να προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα με ποικίλους τρόπους, ενώ ένα ποσοστό σοβαρά νοσούντων εμφανίζει νευρολογικά προβλήματα. Παράλληλα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται να έχουν τα αποτελέσματα της αλληλούχησης όσον αφορά τη μελέτη της μοριακής εξέλιξης του ιού στον αγγλικό πληθυσμό και τη συσχέτιση μεταλλάξεων ή πολυμορφισμών με τη βαρύτητα της νόσου, εντοπίζοντας με αυτόν τον τρόπο τα στελέχη υψηλής παθογένειας.

Μακροπρόθεσμα, τα δεδομένα θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν στον εξατομικευμένο σχεδιασμό εμβολίων, εάν π.χ. βρεθεί ότι το γονιδιώμα μπορεί να επηρεάσει την ανταπόκριση σε ένα εμβόλιο. Η κοινοπραξία έχει ήδη συλλέξει δείγματα DNA από 2.000 ασθενείς που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ λόγω COVID-19. Θα πραγματοποιηθεί μια αρχική ανάλυση σε μικρό σχετικά αριθμό ασθενών και κατόπιν οι αναλύσεις θα επαναλαμβάνονται καθώς θα αυξάνονται οι αριθμοί των γονιδιωμάτων ασθενών που θα εντάσσονται στην μελέτη. Η μελέτη θα καθιερώσει ένα είδος «δημόσιου παρατηρητηρίου», όπου θα υπάρχει ευρεία πρόσβαση σε ερευνητές στα συνοπτικά δεδομένα. Επίσης, τα δεδομένα από την ανάλυση του γονιδίωματος ενός ατόμου θα συνδεθούν με δεδομένα από την ανάλυση του γονιδιώματος του ιού. Αυτά θα παρέχονται μέσω του προγράμματος αλληλούχησης του γονδιώματος του ιού από την κοινοπραξία COVID-19 Genomics UK (COG-UK), που έχει ήδη αλληλουχήσει πάνω από 10.000 γονιδιώματα ιών από ασθενείς με COVID-19. Η σύνδεση αυτών των δεδομένων με τα δεδομένα του γονιδιώματος των ασθενών μπορεί να παρέχει μοναδικές πληροφορίες σχετικά με το πώς τα γονιδιώματα του ασθενούς και του ιού αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν την ανταπόκριση στη λοίμωξη. Η πρωτοβουλία αυτή στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μεγαλύτερη του είδους. Το έργο υποστηρίζεται με 28 εκατομμύρια λίρες από τη Genomics England και διάφορες Υπηρεσίες Έρευνας και Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ένα ανάλογο παράδειγμα δημοσιεύθηκε πρόσφατα το ιατρικό περιοδικό Journal of Virοlogy και αφορά στα αντιγόνα των λευκοκυττάρων HLA (Human Leucocyte Antigens). Τα HLA είναι πρωτεΐνες που κωδικοποιούνται από ένα διαφορετικό σύνολο ανθρώπινων γονιδίων στην περιοχή του μείζονος σύμπλεγματος ιστοσυμβατότητας. Οι περισσότεροι άνθρωποι φέρουν μεταξύ τριών και έξι διαφορετικών αλληλόμορφων HLA (δηλαδή παραλλαγών του ίδιου γονιδίου) με γεωγραφική και φυλετική κατανομή. Αυτές οι πρωτεΐνες του συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας είναι σημαντικές τόσο για τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ξένα αντιγόνα (π.χ. ιούς και μικρόβια) όσο και για το πως ανταποκρίνεται και κινητοποιείται έναντι μολύνσεων από ιούς και μικρόβια. Τα μόρια HLA «παρουσιάζουν» σε ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού τα διάφορα αντιγόνα (π.χ. ιών ή βακτηρίων) ώστε να ξεκινήσει η ανοσολογική αντίδραση. Τα HLA έχουν επίσης τεράστια σημασία στις μεταμοσχεύσεις οργάνων και μυελού των οστών, καθώς απαιτείται συμβατότητα σε αυτά (δηλαδή να είναι ίδια ή έστω παρόμοια μεταξύ δότη και λήπτη) ώστε να μην απορρίπτεται το μόσχευμα.

Ερευνητές από τις ΗΠΑ εξέτασαν πώς οι διάφορες παραλλαγές των HLA επηρεάζουν την κυτταρική ανοσολογική απόκριση σε πεπτίδια (κομμάτια πρωτεΐνης) από κορωναϊούς που μολύνουν τον άνθρωπο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το HLA-B*46:01 είχε τις λιγότερες προβλεπόμενες θέσεις σύνδεσης με τον SARS-CoV-2, ενώ το HLA-B*15:03 έδειξε τη μεγαλύτερη ικανότητα παρουσίασης των πεπτιδίων του SARS-CoV-2 σε κύτταρα του ανοσοποιητικού. Η τυποποίηση των HLA (δηλαδή ο ακριβής προσδιορισμός του υποτύπου για κάθε διαφορετικό μόριο HLA σε κάθε άτομο) θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το πώς μπορεί να εκδηλωθεί η νόσος COVID-19 στο άτομο αυτό και να βοηθήσει στην ιεράρχηση των θεραπευτικών επιλογών, όπως π.χ. της πρώιμης έναρξης μιας πιο ειδικής θεραπείας εάν ο κίνδυνος είναι υψηλός, και πριν τα συμπτώματα γίνουν σοβαρά.

 

 

 

Η AveXis λαμβάνει έγκριση υπό όρους από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ενεργοποιεί το πρόγραμμα «Από την Πρώτη Ημέρα» για άμεση πρόσβαση στην onasemnogene abeparvovec-xioi, τη μόνη γονιδιακή θεραπεία για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA

AVEXIS+Novartis

Η onasemnogene abeparvovecxioi εγκρίθηκε υπό όρους στην Ευρώπη για τη θεραπεία ασθενών με νωτιαία μυϊκή ατροφία (SΜΑ), με κλινική διάγνωση Τύπου 1 της νόσου, και για ασθενείς με SΜΑ με έως και τρία αντίγραφα του γονιδίου SMN2.

Η AveXis, εταιρεία του Ομίλου Novartis, ανακοίνωσε σήμερα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (EC) χορήγησε υπό όρους έγκριση για την onasemnogene abeparvovec-xioi, για τη θεραπεία ασθενών με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SΜΑ) που συνδέεται με το χρωμόσωμα 5q, με δι-αλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 και κλινική διάγνωση Τύπου 1 της νόσου, και για τους ασθενείς με SΜΑ που συνδέεται με το χρωμόσωμα 5q με δι-αλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 με έως και τρία αντίγραφα του γονιδίου SMN2. Η έγκριση καλύπτει βρέφη και μικρά παιδιά με SMA και με βάρος έως 21 κιλά σύμφωνα με την εγκεκριμένη δοσολογία.

 

Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο, γεννιούνται περίπου 550-600 βρέφη με SMA, μια σπάνια, γενετική νευρομυϊκή ασθένεια που προκαλείται από την έλλειψη του λειτουργικού γονιδίου SMN1, και η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ταχεία και μη αναστρέψιμη απώλεια των κινητικών νευρώνων που επηρεάζουν τις μυϊκές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της αναπνοής, της κατάποσης και της βασικής κίνησης.1,2,3 Η onasemnogene abeparvovec-xioi είναι μία εφάπαξ γονιδιακή θεραπεία που σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίσει τη γενετική αιτία της νόσου, αντικαθιστώντας τη λειτουργία του γονιδίου SMN1 που λείπει ή δεν λειτουργεί. Χορηγείται μέσω μιας εφάπαξ ενδοφλέβιας (IV) έγχυσης, παρέχοντας ένα νέο, λειτουργικό αντίγραφο του γονιδίου SMN1 στα κύτταρα του ασθενούς, αναστέλλοντας την πρόοδο της νόσου. Σύμφωνα με τη μελέτη φυσικού ιστορικού της SMA, στο πλαίσιο του δικτύου Παιδιατρικής Νευρομυϊκής Κλινικής Έρευνας (Pediatric Neuromuscular Clinical Research – PNCR), σχεδόν όλοι οι ασθενείς ηλικίας κάτω των πέντε ετών θα είναι κάτω των 21 κιλών, με ορισμένους ασθενείς ηλικίας 6, 7 ή 8 ετών να έχουν βάρος έως 21 κιλά.4  Η AveXis σχεδιάζει την παρουσίαση ενός προϊόντος που επιτρέπει τη θεραπεία ασθενών βάρους έως 21 κιλών, και συνεργάζεται με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA) για την οριστικοποίηση των χρονοδιαγραμμάτων παροχής.

 

«Η έγκριση της onasemnogene abeparvovec-xioi από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την κοινότητα SMA και υπογραμμίζει περαιτέρω την ουσιαστική κλινική αξία της μόνης γονιδιακής θεραπείας για την SMA, φέρνοντας νέα ελπίδα σε όσους επηρεάζονται από αυτήν τη σπάνια, αλλά ολέθρια ασθένεια»,  δήλωσε ο Dave Lennon, πρόεδρος της AveXis. «Ακόμη και υπό τις τρέχουσες πανδημικές καταστάσεις, η επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης της SMA είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία καναλιών πρόσβασης στη Γαλλία και τη Γερμανία για την οnasemnogene abeparvovec-xioi, ένα δυνητικά σωτήριο φάρμακο που χορηγείται σε μία δόση. Επιπλέον, έχουμε συναντηθεί με περισσότερους από 100 άμεσα ενδιαφερόμενους οργανισμούς σε όλη την Ευρώπη για να συζητήσουμε το πρόγραμμα πρόσβασης «Από την Πρώτη Ημέρα», προκειμένου να γίνει δυνατή η ταχεία πρόσβαση στη θεραπεία, με προσαρμόσιμες επιλογές που έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν εντός των τοπικών πλαισίων τιμολόγησης και επιστροφής χρημάτων.»

 

Η SMA αποτελεί σημαντική επιβάρυνση για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στην Ευρώπη με το σωρευτικό εκτιμώμενο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης ανά παιδί να κυμαίνεται μεταξύ 2,5 και 4 εκατομμυρίων ευρώ μόνο τα πρώτα 10 χρόνια. 5 Η οnasemnogene abeparvovec-xioi είναι μια επαναστατική και εξαιρετικά καινοτόμος γονιδιακή, εφάπαξ θεραπεία  για μια μοιραία και προοδευτική γενετική νόσο, και έχει σταθερή τιμή παγκοσμίως, σε ένα πλαίσιο που έχει ως βάση την αξία, ωστόσο οι τελικές αποφάσεις τιμολόγησης και αποζημίωσης καθορίζονται σε τοπικό επίπεδο. Σχεδιασμένο για να λειτουργεί στα υφιστάμενα τοπικά πλαίσια τιμολόγησης και αποζημίωσης, το πρόγραμμα πρόσβασης «Από την Πρώτη Ημέρα» προσφέρει στα υπουργεία υγείας και στους οργανισμούς αποζημίωσης ένα εύρος ευέλικτων επιλογών που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα για να υποστηρίξουν την ταχεία πρόσβαση και την ευρεία αποζημίωση.

 

Το πρόγραμμα πρόσβασης «Από την Πρώτη Ημέρα» διασφαλίζει ότι το κόστος για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία πριν από την εφαρμογή των εθνικών συμφωνιών τιμολόγησης και αποζημίωσης είναι ευθυγραμμισμένο με τις τιμές που διαμορφώθηκαν έπειτα από κλινικές και οικονομικές αξιολογήσεις, και βασισμένες στην αξία της θεραπείας. Το πρόγραμμα διατηρεί την ακεραιότητα των κατά τόπους πλαισίων τιμολόγησης και αποζημίωσης με ένα εύρος προσαρμόσιμων επιλογών, όπως:

 

  • Αναδρομικές εκπτώσεις, που διασφαλίζουν ότι το κόστος πρόωρης πρόσβασης ευθυγραμμίζεται με τις διαπραγματευόμενες τιμές που διαμορφώθηκαν έπειτα από τοπικές κλινικές και οικονομικές διαδικασίες αξιολόγησης.
  • Αναβαλλόμενες πληρωμές και επιλογές δόσεων, που επιτρέπουν στους φορείς αποζημίωσης να διαχειρίζονται την επίδραση στον προϋπολογισμό κατά τη διάρκεια της φάσης πρώιμης πρόσβασης.
  • Εκπτώσεις βάσει αποτελεσμάτων, οι οποίες προκύπτουν μετά από κλινικές και οικονομικές αξιολογήσεις, μπορούν να εφαρμοστούν σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία κατά την περίοδο πρώιμης πρόσβασης.
  • Επαρκής κατάρτιση των θεραπευτικών ιδρυμάτων, σχετικά με τη χορήγηση και την μετέπειτα ιατρική παρακολούθηση.
  • Πρόσβαση στο RESTORE, ένα παγκόσμιο μητρώο ασθενών που έχουν διαγνωστεί με SΜΑ, το οποίο βασίζεται σε υφιστάμενα μητρώα χωρών.

 

Η άμεση πρόσβαση στην onasemnogene abeparvovec-xioi, ευθυγραμμισμένη με την ένδειξη, είναι διαθέσιμη στη Γαλλία μέσω του πλαισίου ATU και αναμένεται σύντομα στη Γερμανία.

 

«Η σημερινή έγκριση φέρνει απτή πρόοδο στην αξιοποίηση της μετασχηματιστικής δύναμης της γονιδιακής θεραπείας», δήλωσε ο Δρ. Eugenio Mercuri, Καθηγητής Παιδιατρικής Νευρολογίας, Καθολικό Πανεπιστήμιο, Ρώμη, Ιταλία. «Η έγκριση της onasemnogene abeparvovec-xioi αντιπροσωπεύει για τους γιατρούς έναν σημαντικό νέο τρόπο να αντιμετωπίζουν ασθενείς με SMA. Τα αποτελέσματα που έχουμε δει για την onasemnogene abeparvovec-xioi μέχρι σήμερα από την κλινική δοκιμή STR1VE δείχνουν ένα εντυπωσιακό ποσοστό επιβίωσης στο τέλος της μελέτης, με την πλειονότητα των ασθενών να επιτυγχάνουν λειτουργικά ορόσημα, όπως να κάθονται χωρίς υποστήριξη, που δεν θα είχαν επιτευχθεί σε βρέφη που δεν έλαβαν θεραπεία.»

 

«Η SMA Europe υποδέχεται με ενθουσιασμό τις ειδήσεις σχετικά με την έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μιας γονιδιακής θεραπείας που αφορά μία ομάδα της κοινότητάς μας», δήλωσε ο Mencía de Lemus, Πρόεδρος της SMA Europe. «Πολλές ελπίδες έχουν εναποτεθεί σε αυτήν την πολυαναμενόμενη θεραπεία. Εναπόκειται τώρα σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να διασφαλίσουν ότι οι θεράποντες γιατροί, μαζί με τους γονείς, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη θεραπευτική επιλογή με βάση το όφελος που μπορεί η κάθε μία να προσφέρει σε κάθε άτομο. Η συλλογή περισσότερων δεδομένων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η onasemnogene abeparvovec-xioi επηρεάζει τη ζωή των ασθενών θα είναι εξαιρετικά σημαντική για την καλύτερη κατανόηση των δυνατοτήτων αυτής της νέας θεραπείας για τη βελτίωση της ζωής των ατόμων που ζουν με SMA.»

 

Η έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βασίζεται στα αποτελέσματα των ολοκληρωμένων κλινικών δοκιμών Φάσης 3 STR1VE-US και Φάσης 1 START, οι οποίες αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια μιας εφάπαξ ενδοφλέβιας έγχυσης onasemnogene abeparvovec-xioi σε συμπτωματικούς ασθενείς με SΜΑ Τύπου 1 ηλικίας <6 μηνών κατά τη χορήγηση, οι οποίοι είχαν ένα ή δύο αντίγραφα του εφεδρικού γονιδίου SMN2 ή δύο αντίγραφα του εφεδρικού γονιδίου SMN2, αντίστοιχα. Η STR1VE-EU, μια συγκριτική μελέτη Φάσης 3 βρίσκεται σε εξέλιξη. Η onasemnogene abeparvovec-xioi έδειξε παρατεταμένη επιβίωση χωρίς συμβάντα, ταχεία βελτίωση της κινητικής λειτουργίας, συχνά εντός ενός μηνός από τη χορήγηση της δόσης, και επίτευξη οροσήμων σε βάθος χρόνου, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας των ασθενών να κάθονται χωρίς στήριξη, να μπουσουλούν και να περπατούν ανεξάρτητα – επίπεδα ανάπτυξης που δεν επιτεύχθηκαν ποτέ σε ασθενείς της νόσου Τύπου 1 που δεν είχαν λάβει θεραπεία. 6

 

Πρόσθετα υποστηρικτικά δεδομένα περιλάμβαναν ενδιάμεσα αποτελέσματα από τη συνεχιζόμενη δοκιμή SPR1NT, μια ανοιχτή μελέτη φάσης 3 μονού σκέλους, μιας εφάπαξ ενδοφλέβιας έγχυσης της onasemnogene abeparvovec-xioi σε προ-συμπτωματικούς ασθενείς (ηλικίας <6 εβδομάδων κατά τη χορήγηση) που  γενετικά ορίζονται από τη δι-αλληλική διαγραφή του SMN1 με 2 ή 3 αντίγραφα του SMN2. Αυτά τα δεδομένα αποδεικνύουν ταχεία επίτευξη οροσήμων ανάλογα με την εκάστοτε ηλικία, ενισχύοντας την κρίσιμη σημασία της πρώιμης παρέμβασης σε ασθενείς με SMA.

 

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν μετά τη θεραπεία ήταν τα αυξημένα ηπατικά ένζυμα και ο έμετος. Μπορεί να εμφανιστεί οξεία, σοβαρή ηπατική βλάβη και αύξηση στις αμινοτρανσφεράσες. Ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να έχουν υψηλότερο κίνδυνο. Πριν από την έγχυση, οι γιατροί θα πρέπει να αξιολογούν την  ηπατική λειτουργία όλων των ασθενών με κλινική εξέταση και εργαστηριακές εξετάσεις. Επιπλέον, πρέπει να χορηγούν συστημικό κορτικοστεροειδές σε όλους τους ασθενείς πριν και μετά τη θεραπεία, και κατόπιν να συνεχίσουν την παρακολούθηση της λειτουργίας του ήπατος για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την έγχυση.6 Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία για ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω ή με σωματικό βάρος άνω των 13,5 κιλών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της onasemnogene abeparvovec-xioi σε αυτούς τους ασθενείς δεν έχει τεκμηριωθεί.

 

Η AveXis διαθέτει:

  • αποκλειστική, παγκόσμια άδεια σε συνεργασία με το Nationwide Children’s Hospital, τόσο για την ενδοφλέβια όσο και για την ενδοραχιαία χορήγηση γονιδιακής θεραπείας μέσω AAV9, για τη θεραπεία όλων των τύπων της SΜΑ,
  • αποκλειστική παγκόσμια άδεια από την REGENXBIO, για οποιονδήποτε ανασυνδυασμένο AAV διαβιβαστή στο χαρτοφυλάκιο πνευματικής ιδιοκτησίας της, για την in vivo χορήγηση της γονιδιακής θεραπείας για την SΜΑ σε ανθρώπους,
  • αποκλειστική, παγκόσμια συμφωνία αδειοδότησης με την Genethon για την in vivo χορήγηση του AAV9 διαβιβαστή στο κεντρικό νευρικό σύστημα, για τη θεραπεία της SMΑ, και
  • μη αποκλειστική, παγκόσμια συμφωνία άδειας χρήσης με την AskBio, για τη χρήση της αυτο-συμπληρωματικής τεχνολογίας DNA για τη θεραπεία της SΜΑ.

 

 


Σχετικά με τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία

 

Η SΜΑ αποτελεί την κυριότερη γενετική αιτία θανάτου των νεογνών.2,3 Εάν παραμείνει χωρίς θεραπεία, η Τύπου 1 SΜΑ οδηγεί στον θάνατο ή στην ανάγκη για μόνιμη αναπνευστική υποστήριξη ασθενών έως την ηλικία των δύο ετών, σε πάνω από το 90% των περιπτώσεων. 7,8 Η SΜΑ είναι μια σπάνια, γενετική νευρομυϊκή νόσος, που προκαλείται από την έλλειψη λειτουργικού γονιδίου SMN1, με αποτέλεσμα την προοδευτική και μη αναστρέψιμη απώλεια κινητικών νευρώνων που επηρεάζουν τις μυϊκές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της αναπνοής, κατάποσης και βασικής κίνησης.2 Είναι επιτακτική ανάγκη η διάγνωση της SΜΑ και η έναρξη θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της προληπτικής υποστηρικτικής φροντίδας, όσο το δυνατόν νωρίτερα, για να σταματήσει η μη αναστρέψιμη απώλεια κινητικών νευρώνων και η εξέλιξη της νόσου.9 Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην SΜΑ Τύπου 1, όπου ο εκφυλισμός των κινητικών νευρώνων αρχίζει πριν από τη γέννηση και κλιμακώνεται ταχέως. Η απώλεια των κινητικών νευρώνων δεν μπορεί να αναστραφεί, επομένως οι ασθενείς με SΜΑ που εμφανίζουν συμπτώματα κατά τη διάρκεια θεραπείας, θα χρειαστούν πιθανώς κάποιας μορφής αναπνευστική, διατροφική και/ή μυοσκελετική φροντίδα, για να μεγιστοποιηθούν οι λειτουργικές τους ικανότητες.10 Πάνω από το 30% των ασθενών με SΜΑ Τύπου 2 δεν θα επιβιώσουν πέραν της ηλικίας των 25 ετών.11

 

Βιβλιογραφία

 

  1. Δεδομένα στο αρχείο.
  2. Anderton RS και Mastaglia FL. Expert Rev Neurother. 2015;15(8):895-908.
  3. National Organization for Rare Disorders (NORD). Spinal Muscular Atrophy. http://rarediseases.org/rarediseases/spinal-muscular-atrophy/. Πρόσβαση στις 9 Οκτωβρίου 2018
  4. PNCR, Pediatric Neuromuscular Clinical Research. PNCR Database: Weights (kg) by Patient Ages (Months) for SMA Types I, II, and III All Visits. Πρόσβαση στις 13, Μαρτίου 2020. WHO, Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Growth reference 5-19 years. Weight-for-age (5-10 years). Πρόσβαση στις 29 Μαρτίου 20
  5. Εκτιμώμενο 10ετές σωρευτικό κόστος της ΝΜΑ για τις κύριες αγορές της ΕΕ βάσει των διαθέσιμων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων μελετών για την τοπική αξιοποίηση των πόρων υγειονομικής περίθαλψης, των τοπικών βάσεων δεδομένων και οι δημόσιων πληροφοριών από τις οικονομικές αξιολογήσεις προηγούμενων θεραπειών της ΝΜΑ, μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2020.
  6. Κλινικά δεδομένα STR1VE-US, START και SPR1NT στο αρχείο
  7. Finkel RS, et al. Neurology. 2014;83(9):810-817.
  8. Verhaart IEC, et al. J Neurol. 2017;264(7):1465-1473.
  9. Soler‐Botija C, et al. Brain. 2002;125(7):1624-1634.
  10. Wang CH, et al. J Child Neurol. 2007;22(8):1027-1049.
  11. Darras BT, Finkel RS Spinal Muscular Atrophy. Κεφάλαιο 25 – Natural History of Spinal Muscular Atrophy. Οκτώβριος
  12. Έγκριση του onasemnogene abeparvovec-xioi από FDA στις ΗΠΑ: https://www.fda.gov/vaccines-blood-biologics/zolgensma.
  13. Έγκριση του onasemnogene abeparvovec-xioi από MHLW στην Ιαπωνία: https://www.novartis.com/news/media-releases/novartis-receives-approval-from-japanese-ministry-health-labour-and-welfare-zolgensma-only-gene-therapy-patients-spinal-muscular-atrophy-sma.

 

 

Δήλωση αποποίησης ευθυνών
 
Το παρόν αποτελεί κείμενο επιστημονικού χαρακτήρα με αποκλειστικό σκοπό την επιστημονική ενημέρωση του αποδέκτη. Ο αποδέκτης αναγνωρίζει πως η Novartis Hellas ΑΕΒΕ ουδεμία ευθύνη φέρει έναντι οποιουδήποτε προσώπου για τον τρόπο χρήσης του υλικού από τον αποδέκτη, στην διακριτική ευχέρεια του οποίου εναπόκειται η ενδεχόμενη δημοσίευση, καθώς και ο τρόπος αυτής.
 
 
Το παρόν ενημερωτικό δελτίο εμπεριέχει μελλοντοστραφείς δηλώσεις υπό την έννοια της Μεταρρυθμιστικής πράξης περί διαφορών για ιδιωτικά χρεόγραφα των Ηνωμένων Πολιτειών του 1995. Οι μελλοντοστραφείς δηλώσεις μπορούν γενικώς να αναγνωριστούν από τη χρήση λέξεων, όπως «δυνητικό», «μπορεί», «θα», «σχέδιο», «αναμένεται», «προβλέπεται», «περιμένουμε», «πιστεύουμε», «δεσμευόμαστε», «υπό διερεύνηση», «γραμμή ανάπτυξης», «έναρξη» ή παρόμοιους όρους, ή από τις ρητές ή έμμεσες διατυπώσεις όσον αφορά δυνητικές εγκρίσεις διάθεσης στην αγορά ή νέες ενδείξεις ή επισημάνσεις υπό διερεύνηση ή εγκεκριμένων  προϊόντων που περιγράφονται στην παρούσα ενημέρωση στα ΜΜΕ, ή όσον αφορά δυνητικά μελλοντικά έσοδα από τα εν λόγω προϊόντα.
Δεν θα πρέπει να βασίζεστε υπέρ το δέον σε αυτές τις δηλώσεις. Τέτοιες μελλοντοστραφείς δηλώσεις βασίζονται στις τρέχουσες πεποιθήσεις και προσδοκίες μας όσον αφορά μελλοντικά συμβάντα, και υπόκεινται σε σημαντικούς γνωστούς και άγνωστους κινδύνους και αβεβαιότητες. Εάν ένας ή περισσότεροι από αυτούς τους κινδύνους ή τις αβεβαιότητες επαληθευτούν ή οι υποκείμενες παραδοχές αποδειχθούν εσφαλμένες, τα πραγματικά αποτελέσματα ενδέχεται να διαφέρουν κατά πολύ από αυτά που αναφέρονται στις μελλοντοστραφείς δηλώσεις. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τα υπό διερεύνηση ή εγκεκριμένα προϊόντα που περιγράφονται στην παρούσα ενημέρωση στα ΜΜΕ θα υποβληθούν προς έγκριση ή θα λάβουν έγκριση για πώληση ή για οποιαδήποτε πρόσθετη ένδειξη ή επισήμανση σε οποιαδήποτε αγορά ή σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη στιγμή. Ούτε μπορεί να υπάρξει καμία εγγύηση ότι τα εν λόγω προϊόντα θα έχουν εμπορική επιτυχία στο μέλλον. Συγκεκριμένα, οι προσδοκίες μας σχετικά με τα εν λόγω προϊόντα, θα μπορούσαν να επηρεαστούν, μεταξύ άλλων, από εγγενείς αβεβαιότητες της έρευνας και της ανάπτυξης, όπως τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών και πρόσθετων αναλύσεων των υφιστάμενων κλινικών δεδομένων, από τυχόν απροσδόκητες ενέργειες ή καθυστερήσεις εκ μέρους των ρυθμιστικών αρχών ή κυβερνητικές ρυθμίσεις εν γένει, από τις διεθνείς τάσεις περικοπής των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των πιέσεων από πλευράς των κυβερνήσεων, των πληρωτών και του γενικού κοινού για μείωση των τιμών και των αποζημιώσεων, και των απαιτήσεων για μεγαλύτερη διαφάνεια στην κοστολόγηση, από τη δυνατότητά μας να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας μας ή να διατηρήσουμε την προστασία τους, από τις ειδικές προτιμήσεις συνταγογράφησης των ιατρών και των ασθενών, από τις γενικές πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, από ζητήματα ασφάλειας, ποιότητας ή κατασκευής, από δυνητικές ή υπάρχουσες παραβιάσεις της ασφάλειας των δεδομένων και του απορρήτου των δεδομένων, ή βλάβες των πληροφοριακών μας συστημάτων, καθώς και από άλλους κινδύνους και παράγοντες που αναφέρονται στο τρέχον έντυπο 20-F της Novartis AG το οποίο έχει κατατεθεί στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ. Η Novartis παρέχει τις πληροφορίες που περιέχονται στην παρούσα ενημέρωση στα ΜΜΕ ως έχουν σήμερα και δεν αναλαμβάνει καμία υποχρέωση να επικαιροποιήσει οποιεσδήποτε μελλοντοστραφείς δηλώσεις που περιέχονται στην παρούσα ενημέρωση στα ΜΜΕ, εάν προκύψουν νέες πληροφορίες, μελλοντικά συμβάντα ή οποιαδήποτε άλλη αλλαγή.
 
 

 

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) υποστηρίζει τις ερευνητικές προσπάθειες του Rockefeller University για τον COVID-19

SNF_LOGO

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) υποστηρίζει τις ερευνητικές προσπάθειες του Rockefeller University για τον COVID-19,
στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Δράσης $100.000.000

 

Η δωρεά ύψους $3.000.000 στηρίζει το ερευνητικό έργο 18 εργαστηρίων, επεκτείνοντας παράλληλα τη μακροχρόνια συνεργασία του ΙΣΝ και του Rockefeller University

To Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), στο πλαίσιο της πρόσφατης δημιουργίας Διεθνούς Πρωτοβουλίας Δράσης $100.000.000 για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας, ανακοίνωσε την επέκταση της μακρoχρόνιας υποστήριξής του προς το Rockefeller University στη Νέα Υόρκη, με δωρεά ύψους $3.000.000. H δωρεά αποσκοπεί στην υποστήριξη των ερευνητικών προσπαθειών του Πανεπιστημίου για τη θεραπεία του COVID-19 και του SARS-CoV-2 που προκαλεί τον ιό.
snf_-_photo_2_13.04Από το ξέσπασμα της πανδημίας,18 εργαστήρια του Rockefeller έχουν στρέψει το ερευνητικό ενδιαφέρον τους στην αντιμετώπιση του COVID-19. Δεδομένου ότι η ανακάλυψη ενός αποτελεσματικού εμβολίου μπορεί να διαρκέσει παραπάνω από έναν χρόνο, περισσότεροι από 130 επιστήμονες από διαφορετικά πεδία του τμήματος ερευνών του Rockefeller University, αγωνίζονται για να ανακαλύψουν, το συντομότερο δυνατό, νέες μεθόδους για την πρόληψη και αντιμετώπιση του ιού.
SNF200413Οι υπό εξέλιξη έρευνες περιλαμβάνουν βραχυπρόθεσμες προσπάθειες για την πρόληψη της μόλυνσης του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης του COVID-19 και τον περιορισμό των συμπτωμάτων σε ευπαθείς ομάδες, καθώς και μακροπρόθεσμες προσπάθειες για την ανακάλυψη θεραπειών και εμβολίων. Πιο συγκεκριμένα οι προσπάθειες επικεντρώνονται στα εξής:
• Σε συνεργασία με οργανισμούς στη Νέα Υόρκη, τo Rockefeller προχωρά στην ανάπτυξη και έλεγχο της αποτελεσματικότητας χορήγησης πλάσματος από ασθενείς που έχουν αναρρώσει από το COVID-19 σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και ευπαθείς ομάδες.
• Εντοπισμός και παραγωγή συγκεκριμένων αντισωμάτων για την πρόληψη και θεραπεία του COVID-19. H προσπάθεια βασίζεται σε μια αποτελεσματική μέθοδο που ανακαλύφθηκε στο Rockefeller για την παραγωγή αντισωμάτων, που προλαμβάνουν και ελέγχουν την μόλυνση από τον ιό του ΗΙV.
• Ανάπτυξη μορίων που δρουν ως αντισώματα με σκοπό την εξουδετέρωση του ιού, καθώς και φαρμακευτικών σκευασμάτων που εμποδίζουν τη δραστηριότητα ενζύμων, τα οποία συνδέονται με την αναπαραγωγή του ιού.
• Εντοπισμός νέων θεραπευτικών μεθόδων που στηρίζονται στη γονιδιωματική έρευνα ανθρώπων με ασυνήθιστη ευαισθησία ή αντίσταση στον COVID-19, καθώς και άλλων ειδών που δεν είναι επιρρεπείς στον ιό.
Στην προσπάθεια αυτή συνεργάζονται επιστήμονες του Rockefeller από διαφορετικά επιστημονικά πεδία, όπως λοιμωξιολόγοι, ανοσολόγοι, βιοχημικοί, βιολόγοι και επιστήμονες με εξειδίκευση στην έρευνα των γονιδίων. Ανάμεσά τους και ο ανοσολόγος Michel Nussenzweig που πρόσφατα ανέπτυξε μια μέθοδο παραγωγής ιδιαίτερα ισχυρών αντισωμάτων ενάντια στον ιό του HIV, και η ερευνήτρια Marina Caskey, που επιβλέπει τις κλινικές δοκιμές των αντισωμάτων για την πρόληψη και θεραπεία του HIV.

Αυτό το διάστημα, προσαρμόζουν την ίδια μέθοδο για τη θεραπεία του COVID-19. Παράλληλα, οι ιολόγοι Paul Bieniasz και Θεοδώρα Xατζηιωάννου θέτουν τις βάσεις για τη χρήση πλάσματος από ασθενείς που έχουν αναρρώσει από τον ιό, αναπτύσσοντας μια γρήγορη μέθοδο για τον εντοπισμό του επακριβούς αριθμού σχετικών αντισωμάτων στο αίμα αναρρωμένων ανθρώπων.

O Charlie Rice, που έχει διακριθεί με βραβείο Lasker για το ερευνητικό έργο του, το οποίο οδήγησε στη θεραπεία της ηπατίτιδας C, πραγματοποιεί αναλύσεις που θα επιτρέψουν την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών για τον SARS-CoV-2. Ενώ ο Jean-Laurent Casanova, ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για την ανακάλυψη ανθρώπινων γονιδίων που συνδέονται με την προστασία ή επιρρέπεια σε συγκεκριμένες μολύνσεις, μελετά ασθενείς με ακραίες εκβάσεις από τον COVID-19.
«Τόσο οι συνάδελφοί μου όσο κι εγώ στο Rockefeller University αισθανόμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι που συνεργαζόμαστε με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στην προσπάθειά μας να ανακαλύψουμε νέες μεθόδους πρόληψης και αποτελεσματικής θεραπείας του ιού», δήλωσε ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου, Δρ. Richard Lifton.

SNF_logo«Η σημαντική αυτή υποστήριξη θα μας δώσει τη δυνατότητα να επιταχύνουμε τις φιλόδοξες προσπάθειές μας».
«To Rockefeller έσπευσε να ανταποκριθεί σε αυτήν την κρίση», αναφέρει ο Πρόεδρος του ΙΣΝ, Ανδρέας Δρακόπουλος. «Παρά το γεγονός ότι οι νέες ερευνητικές προσπάθειες του Πανεπιστημίου απαντούν σε ένα πολύ συγκεκριμένο και επίκαιρο πρόβλημα, την ίδια στιγμή χτίζουν πάνω στο σημαντικό έργο που επιτελούν οι επιστήμονες του Rockefeller, εδώ και χρόνια.

Η υγειονομική κρίση συνίσταται από διαφορετικά στάδια, και το Rockefeller έχει ενεργοποιήσει έναν ερευνητικό μηχανισμό τόσο για την αντιμετώπιση βραχυπρόθεσμων θεραπευτικών αναγκών όσο και για την ανάπτυξη μακροπρόθεσμων προσπαθειών προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο ο ιός. Ενώ, παράλληλα, προσπαθεί να απαντήσει σε θεμελιώδη επιστημονικά ερωτήματα σχετικά με τη δυνατότητά μας να αποτρέψουμε αντίστοιχες πανδημίες στο μέλλον. Αισθανόμαστε υπερήφανοι που υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια το επιστημονικό έργο του Rockefeller για την πρόοδο της ιατρικής».
Oι ερευνητικές προσπάθειες του Rockefeller για τη θεραπεία του COVID-19 και SARS-CoV-2 πραγματοποιούνται στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις του Stavros Niarchos Foundation – David Rockefeller River Campus, χτίζοντας πάνω στην πολύχρονη παράδοση του οργανισμού σε σημαντικές ανακαλύψεις. Μια σειρά από ερευνητές του Πανεπιστημίου έχουν επιτύχει αξιόλογα ιατρικά επιτεύγματα στο παρελθόν, για την αντιμετώπιση κρίσιμων προκλήσεων στον τομέα της δημόσιας υγείας, όπως την ανακάλυψη των ομάδων αίματος που επέτρεψαν την ασφαλή μετάγγιση, την ανακάλυψη ιών που συνδέονται με διάφορες μορφές καρκίνου, καθώς και την ανάπτυξη του πρώτου εμβολίου για τη μηνιγγίτιδα. Σε αυτές τις κρίσιμες και πρωτοφανείς συνθήκες, το Πανεπιστήμιο αναπροσαρμόζει το έργο του, διατηρώντας παράλληλα ένα ξεκάθαρο όραμα για τις επόμενες ημέρες, εβδομάδες αλλά και μήνες.
Η βελτίωση της πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας για όλους αποτελεί διαχρονικό τομέα δράσης του ΙΣΝ. Πέραν της συνεργασίας με το Rockefeller, το IΣΝ συνεργάζεται με το Hospital for Special Surgery στις ΗΠΑ και τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, ενώ υλοποιεί την Πρωτοβουλία για την Υγεία, άνω των 420 εκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα, η οποία περιλαμβάνει την κατασκευή τριών νέων νοσοκομείων, ιατρικό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης και διάγνωσης, εκπαίδευση νοσηλευτικού προσωπικού και εκπαιδευτικά προγράμματα για την αντιμετώπιση του τραύματος και την πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων

SNF200413_1

1 2 3 18